Την Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2025, στο Β’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης, αναμένεται να διεξαχθεί μια δίκη που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια ενός απλού ποινικού γεγονότος. Στο εδώλιο θα καθίσουν 24 άνθρωποι, ανάμεσά τους ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κώστας Μουτζούρης, ο τότε δήμαρχος Μυτιλήνης Στρατής Κύτελης και Δυτικής Λέσβου Ταξιάρχης Βέρρος, καθώς και ο πρώην αντιδήμαρχος Μυτιλήνης Στρατής Δαγκλής. Μαζί τους, απλοί πολίτες της Λέσβου που το Φεβρουάριο του 2020 βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή των διαμαρτυριών ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης να επιβάλει με τη βία τη δημιουργία νέας δομής κράτησης στην Καράβα.

Εκείνες οι μέρες έχουν χαραχτεί βαθιά στη συλλογική μνήμη του νησιού. Χιλιάδες Λέσβιοι, ενωμένοι πέρα από πολιτικές και ιδεολογικές γραμμές, στάθηκαν απέναντι στις ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ που είχαν αποσταλεί από την Αθήνα για να «επιβάλουν την τάξη».

Μια «τάξη» όμως που παραβίαζε κατάφωρα τη λαϊκή βούληση και μετέτρεπε το νησί σε χώρο εγκλεισμού ψυχών, σε ένα «ευρωπαϊκό Έλις Άιλαντ» στα σύνορα του Αιγαίου. Η κυβέρνηση, αντί να ακούσει τη φωνή των νησιωτών, επέλεξε την καταστολή, την ένταση, τα δακρυγόνα και την ασπίδα των ΜΑΤ απέναντι στους κατοίκους ενός τόπου που ζητούσε αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη.

Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, αυτοί που στάθηκαν εκείνη τη νύχτα στην Καράβα και στο Διαβολόρεμα, καλούνται να απολογηθούν σαν εγκληματίες. Οι κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι βαρύτατες και συγκεκριμένα, διακεκριμένη στάση, υποκίνηση και συμμετοχή σε διατάραξη κοινής ειρήνης, οπλοφορία, οπλοχρησία και φθορά ξένης ιδιοκτησίας. Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται σχεδόν κάθε είδους αδίκημα που θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί, λες και η παρουσία των πολιτών στις διαμαρτυρίες ήταν πράξη εθνικής προδοσίας.

Την ίδια στιγμή, περισσότεροι από 160 αστυνομικοί έχουν κληθεί ως μάρτυρες κατηγορίας, οι περισσότεροι εκ των οποίων εμφανίζονται και ως μηνυτές, επιβεβαιώνοντας ότι το κράτος επιμένει να αντιμετωπίζει ως εχθρούς τους ίδιους τους πολίτες που υπερασπίστηκαν τη γη τους. Μια επιλογή που δεν τιμά ούτε τη Δημοκρατία ούτε τη Δικαιοσύνη.

Η επικείμενη δίκη προκαλεί αίσθημα αδικίας στη λεσβιακή κοινωνία. Για πολλούς, δεν πρόκειται για ποινική διαδικασία, αλλά για μια πολιτική δίκη απέναντι σε ανθρώπους που σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην αυθαιρεσία. Πολίτες που δεν δίστασαν να σταθούν απέναντι στις κλούβες και τα γκλομπ, για να υπερασπιστούν τον τόπο τους, την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεση των νησιών του Βορείου Αιγαίου.

Η στάση της κυβέρνησης, που ποτέ δεν αναγνώρισε το λάθος της εκείνης της βίαιης επιχείρησης, προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη αγανάκτηση. Αντί για αυτοκριτική και πολιτική ευθύνη, συνεχίζει να σιωπά, αφήνοντας στα δικαστήρια να «τιμωρήσουν» εκείνους που στάθηκαν όρθιοι.

Μια Δημοκρατία όμως δεν μπορεί να στηρίζεται στην ενοχοποίηση της κοινωνικής αντίστασης ούτε να αποδίδει ποινές σε ανθρώπους που υπερασπίζονται ειρηνικά το δικαίωμά τους στη ζωή και τον τόπο τους.

Η 11η Νοεμβρίου θα είναι μια κρίσιμη ημερομηνία όχι μόνο για τους 24 κατηγορούμενους, αλλά για ολόκληρη τη Λέσβο. Γιατί στο εδώλιο δεν κάθονται μόνο αυτοί, αλλά μια ολόκληρη κοινωνία που τόλμησε να πει «όχι» στην επιβολή και στη βία. Και όσο κι αν επιχειρείται να ποινικοποιηθεί η διαμαρτυρία, οι κάτοικοι της Λέσβου γνωρίζουν ότι εκείνη η μάχη στην Καράβα ήταν μάχη αξιοπρέπειας – και ότι η ιστορία θα δικαιώσει εκείνους που στάθηκαν όρθιοι.