Ως δημόσια τοποθέτηση του δικηγόρου Νίκου Χωριατέλλη καταγράφεται το εκτενές κείμενο παρέμβασης που κατατέθηκε προς τον Δήμο Μυτιλήνης και το Δημοτικό Συμβούλιο, με αντικείμενο τη δραματική κατάσταση του φοινικοδάσους της Παναγιούδας. Ο ίδιος μιλά ανοιχτά για έναν «επιθανάτιο ρόγχο» του φοινικοδάσους, αποδίδοντας την εικόνα κατάρρευσης τόσο στη συνεχιζόμενη δράση του κόκκινου σκαθαριού όσο και στην ανθρώπινη αδιαφορία.

Στην τοποθέτησή του επισημαίνει ότι, παρά τις επανειλημμένες έγγραφες εκκλήσεις του από το 2024 και παλαιότερα, δεν ελήφθησαν τα αναγκαία έκτακτα μέτρα για την εφαρμογή νέου κύκλου μικροέγχυσης, με αποτέλεσμα να χαθεί ήδη το 1/4 του φοινικοδάσους. Όπως περιγράφει, ακόμη και μέσα στον χειμώνα παρατηρούνται εκτεταμένες προσβολές, κουκούλια στο έδαφος και κομμένα κλαδιά γεμάτα προνύμφες, χωρίς να έχει γίνει έγκαιρη αποκομιδή.

Ο Νίκος Χωριατέλλης ασκεί σφοδρή κριτική τόσο στην προηγούμενη όσο και στην τρέχουσα δημοτική αρχή, υποστηρίζοντας ότι ακολουθείται η ίδια ανεπαρκής διαχείριση, με περιορισμό σε ψεκασμούς που έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικοί. Αντιπαραβάλλει, μάλιστα, τα αποτελέσματα της προγραμματικής σύμβασης με την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, στο πλαίσιο της οποίας εφαρμόστηκε η μέθοδος της μικροέγχυσης από τον Ιούνιο του 2023, τονίζοντας ότι για διάστημα άνω των 15 μηνών δεν χάθηκε κανένας φοίνικας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γεγονός ότι η ετήσια ισχύς της μικροέγχυσης έληξε τον Ιούνιο του 2024 χωρίς να υπάρξει νέα εφαρμογή, παρά τις προειδοποιήσεις ότι μετά τους 12 μήνες η προστατευτική δράση της ουσίας εξασθενεί πλήρως. Σύμφωνα με τον ίδιο, η παράλειψη αυτή οδήγησε στη ραγδαία εξάπλωση του σκαθαριού το καλοκαίρι του 2024 και στη σημερινή εικόνα κατάρρευσης.

Στο κλείσιμο της δημόσιας τοποθέτησής του, ο δικηγόρος καλεί τον Δήμο Μυτιλήνης να εισαγάγει άμεσα το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, να προχωρήσει χωρίς καθυστέρηση σε νέο κύκλο μικροέγχυσης με έκτακτες διαδικασίες και να εκπονήσει ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας. Παράλληλα, ζητά τον χαρακτηρισμό του φοινικοδάσους της Παναγιούδας ως ζώνης ιδιαίτερης οικολογικής προστασίας, προκειμένου να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη διάσωσή του.