Όταν  αναποδογυρίζονται οι έννοιες των λέξεων.

Όταν το Ισραήλ ονομάζεται ακμάζουσα δημοκρατία-μαζί με την Ελλάδα και την Κύπρο

Όταν οι εξοπλισμοί ονομάζονται ειρηνική πολιτική,

Όταν η  εργασία έχει καταντήσει απασχόληση ευκαιριακή και μόνιμα ανασφαλής- προσωρινή που διαλύει μόνιμα την καθημερινότητα των μισών -τουλάχιστον- μισθωτών.

Όταν το εισόδημα του 40% του πληθυσμού δεν φτάνει ούτε για 20 μέρες το μήνα

Όταν τα κέρδη των εταιρειών αυξάνονται πολύ περισσότερο από την όποια αύξηση του ΑΕΠ και του τιμάριθμου και σε κάποιους κλάδους περίπου εκθετικά

Όταν ο υπουργός Υγείας Γεωργιάδης  χαρακτηρίζει «αδιάφορα αριστεροκρατούμενα σχήματα», που «κανείς δεν πρέπει να τους δίνει καμία σημασία» τη Διεθνή Αμνηστία και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης σε συζήτηση που είχε στο Χ (πρώην Twitter), με τον υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνο Πλεύρη, να συντάσσεται με τον  Γεωργιάδη, κάνοντας, μάλιστα, λόγο για «ηγεμονία της αριστερής ιδεολογίας»  σε ευρωπαϊκά και διεθνή δικαστήρια και όργανα.

Όταν το ελληνικό κράτος αγοράζει φρεγάτες με 900 εκατομμύρια ευρώ την κάθε μία για να τις στέλνει σε επιχειρήσεις των «συμμάχων» κάποιες χιλιάδες μίλια μακριά από την Ελλάδα και επικαλείται την ανάγκη να κάνουμε θυσίες  για την αγορά τους δηλαδή όταν γι αυτήν την αγορά μειώνει τους μισθούς, τις συντάξεις και μειώνει τα χρήματα στην περίθαλψη υγείας, στα φάρμακα, στους μισθούς και τις υποδομές του ΕΣΥ και της δημόσιας παιδείας.

Όταν ο Χατζηδάκης καμαρώνει για το 13ωρο που φυσικά δεν θα εξαναγκαστεί να δουλέψει ποτέ!

Όταν οι εκπαιδευτικοί χτυπιούνται και διασπώνται  από τα μέτρα του αυταρχικού κράτους,

 Όταν οι γιατροί του ΕΣΥ μπορούν να γίνονται και ιδιωτικοί μισό- μισθωτοί, μισό-«ελεύθερη» αγορά

Όταν για τους μισούς συνταξιούχους η σύνταξη αρκεί μόνο για 17-18 το μήνα και η Κεραμέως καμαρώνει για την ενεργό γήρανση δηλαδή τον εξαναγκασμό 200 χιλιάδων συνταξιούχοι να δουλεύουν για να τα βγάλουν πέρα.

Όταν οι νέοι άνθρωποι  στην πλειοψηφία τους ταλαιπωρούνται στην ανεργία   ή βολοδέρνουν στο λειψό-ευκαιριακό μεροκάματο  ή μην βλέποντας δυνατότητες προκοπής αν μπορούν μεταναστεύουν για να ζήσουν να ζήσει

Όταν η αστεγία είναι κοντά στο 15% αν συνυπολογίσουμε όσους και όσες μένουν καταναγκαστικά με συγγενείς,  (Ενώ 100αδες χιλιάδες σπίτια είναι κλειστά στην προοπτική του άγριου κέρδους από Airbnb ή μεγάλων ενοικίων)

Όταν η εξουσία καμαρώνει που εμποδίζονται με κάθε τρόπο  οι «εχθροί» πρόσφυγες να φτάσουν στην στεριά και θεωρεί παράπλευρη απώλεια ή και αναγκαίο κακό να πνίγονται κάποιοι για να αποτρέπονται κάποιοι άλλοι.

Όταν  η εξουσία προπαγανδίζει  κηρύγματα μίσους τους κατεστραμμένους ανθρώπους που φτάνουν στην Ελλάδα και φορτώνει την αιτία στους διακινητές και όχι στις καταστροφές που η ίδια έχει προκαλεί στις χώρες των προσφύγων,

Όταν, δυστυχώς, αρκετοί και αρκετές γύρω μας, με εξαθλιωμένα μυαλά, καταπίνουν την αθλιότητα και ηλιθιότητα ότι για τις δυσκολίες τους φταίνε οι πρόσφυγες και ξερνάνε ρατσιστικό μίσος.

Όταν, όταν, όταν,….(Συμπληρώστε)

Τότε η καθημερινότητα μας είναι πόλεμος για τους   μισούς  τουλάχιστον από εμάς.

Και όσο αποδεχόμαστε τον εσωτερικό αυτό πόλεμο ως φυσικό, όσο  αποδεχόμαστε αυτήν την κοινωνική ήττα και δεν την σταματάμε με αγώνες,  τόσο πιό πιθανό είναι οι πολεμοκάπηλοι να μας θεωρούν βολικό εργαλείο, «κρέας για κανόνια»

Μόνο ένα μέτωπο ευρύ αλλά σαφώς  ταξικό μπορεί να εμποδίσει την συνέχεια αυτού του εσωτερικού πολέμου και να αντιστρέψει την φορά των πραγμάτων προς τον όλεθρο.

Πέρα από τα ελληνικά  σύνορα αλλά τόσο κοντά στη ζωή μας:

Οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί, πιο πολύπλοκοι από το παρελθόν μπορούν να εντείνονται και να μετατρέπονται σε θερμούς πολέμους όσο οι κοινωνίες δεν το εμποδίζουν και δεν αντιδρούν.

Τότε ο κάθε Μητσοτάκης και ο κάθε Δένδιας  τολμάει να  απαιτεί να θεωρήσουμε  πιθανό έως  φυσικό ότι μπορεί τα παιδιά μας να θυσιαστούν για την «πατρίδα τους». Να συνηθίσουμε στην κουλτούρα με φέρετρα των παιδιών μας για την μοιρασιά των πλουτοπαραγωγικών πηγών!

Γιατί αυτή είναι η πατρίδα τους και όχι οι ραχούλες και τα χωριά ή και οι γειτονιές μας που εμείς ζούμε και  έχουμε κατά νου.

Σας φαίνονται μακρινά όλα αυτά μακρινή η πιθανότητα πολέμου;

Ας το ψάξουμε λίγο:

Στα τελευταία 35 χρόνια η αποθράσυνση του Κεφαλαίου οδήγησε σε διάλυση και καταστροφή δεκάδων χωρών  στην Αφρική και στην Ασία. Στην Ευρώπη ξεκινήσαμε με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας….

Εδώ και τέσσερα χρόνια διεξάγεται  πόλεμος και καταστρέφεται η  Ουκρανία   λόγω επεκτατισμού του ΝΑΤΟ που προσπαθεί να περιορίσει, να στριμώξει την Ρώσικη, την εξ ίσου αντικοινωνική,  καπιταλιστική ανάπτυξη.

Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί και από τις δύο πλευρές.

Στην Ασία από το 1980 και μετά έχουν αποσταθεροποιηθεί ή καταστραφεί οι μισές κοινωνίες από τις Ινδίες έως το Αιγαίο. Με την εξαίρεση του Ιράν, των κρατών της Αραβικής χερσονήσου και της Τουρκίας, όλες οι άλλες χώρες  διεξάγουν πόλεμο ή έχουν καταστραφεί. Ζούμε την γενοκτονία των Παλαιστινίων, την πρώτη γενοκτονία για την οποία καμαρώνει το γενοκτονικό κράτος και ενδεχόμενα ο πρωθυπουργός του θα βραβευτεί με Νόμπελ για την Ειρήνη!

Νομίζετε ότι δεν υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να εμπλακούμε στην καταστροφή που συντελείται ;
θα αποδεχθούμε να θυσιαστούμε για την πατρίδα που λέγεται καπιταλιστικό κέρδος ;;;;
ή θα αντιδράσουμε και θα εμποδίσουμε την καταστροφή να προχωρήσει.
θα αγωνιστούμε μαζί με τους ανθρώπους των άλλων χωρών να σταματήσουμε τους πατριώτες του κέρδους;
θα αποτρέψουμε την καταστροφή; Αντιπολεμικό μέτωπο λοιπόν!!!