Σοβαρό ζήτημα λειτουργικής επάρκειας των Δασικών Υπηρεσιών στο Αιγαίο θέτει με ομόφωνο υπόμνημά του ο Σύλλογος Εργαζομένων Δασικών Υπηρεσιών Αιγαίου, το οποίο κατατέθηκε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στη Γενική Γραμματεία Δασών, στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, καθώς και σε όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, ευρωβουλευτές και βουλευτές των νησιών του Αιγαίου.

Στο πολυσέλιδο και τεκμηριωμένο κείμενο, που φέρει ημερομηνία 10 Φεβρουαρίου 2026 και υπογράφεται από τον πρόεδρο Νίκο Χρυσάφη και τη γενική γραμματέα Δανάη Βεϊλή, οι εργαζόμενοι περιγράφουν μια διαχρονική κατάσταση υποστελέχωσης, η οποία –όπως υπογραμμίζουν– δεν αποτελεί απλώς διοικητική δυσλειτουργία, αλλά θεσμικό και πολιτικό πρόβλημα με άμεσες συνέπειες στην προστασία των δασών, της βιοποικιλότητας και της δημόσιας δασικής περιουσίας στον νησιωτικό χώρο.

62% δυσμενέστερη αναλογία στελέχωσης στο Αιγαίο

Σύμφωνα με τα επίσημα συγκριτικά στοιχεία που παρατίθενται (βάση 2014), στο Αιγαίο αντιστοιχεί 1 δασικός υπάλληλος ανά 59,1 km², όταν πανελλαδικά η αναλογία είναι 1 ανά 36,6 km², γεγονός που μεταφράζεται σε 62% δυσμενέστερη στελέχωση. Με βάση τον εθνικό μέσο όρο, το Αιγαίο θα έπρεπε να διαθέτει περίπου 96 επιπλέον υπαλλήλους, έλλειμμα που παραμένει μέχρι σήμερα.

Η εικόνα επιβαρύνεται περαιτέρω από το γεγονός ότι, ενώ προβλέπονται 229 οργανικές θέσεις, πάνω από το 28% αυτών (65 θέσεις) παραμένει κενό ή δεσμευμένο, χωρίς να αντιστοιχεί σε πραγματικό ανθρώπινο δυναμικό. Σήμερα υπηρετούν μόλις 158 εργαζόμενοι, σε συνθήκες αυξημένων αρμοδιοτήτων και περιβαλλοντικών πιέσεων.

793 νησιά, 48 κατοικημένα – χωρίς μόνιμη διοικητική παρουσία

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη χωρική πολυδιάσπαση του Αιγαίου. Στην περιοχή ευθύνης της Επιθεώρησης Δασικής Πολιτικής Αιγαίου περιλαμβάνονται 793 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, εκ των οποίων περίπου 48 κατοικούνται, ενώ οργανωμένες διοικητικές μονάδες λειτουργούν μόνο σε 21 νησιά.

Ακόμη και κατοικημένα νησιά με αυξημένο διαχειριστικό και περιβαλλοντικό αντικείμενο –όπως επισημαίνεται– δεν διαθέτουν καμία δασική διοικητική μονάδα, με αποτέλεσμα η επιτήρηση να ασκείται αποσπασματικά ή καθόλου, υπονομεύοντας την εφαρμογή της δασικής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

«Η νησιωτικότητα δεν είναι ιδιαιτερότητα, είναι συνταγματική υποχρέωση»

Κεντρικός άξονας του υπομνήματος είναι η επίκληση του άρθρου 101 παρ. 4 του Συντάγματος, που επιβάλλει ειδική μέριμνα για τις νησιωτικές περιοχές. Όπως τονίζεται, στην πράξη η στελέχωση των Δασικών Υπηρεσιών συνεχίζει να σχεδιάζεται με κριτήρια ηπειρωτικής διοίκησης, αγνοώντας τη γεωγραφική ασυνέχεια, τις θαλάσσιες μετακινήσεις, την εποχική ένταση του τουρισμού και τον αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιών.

«Το Αιγαίο δεν ζητά ειδική μεταχείριση. Ζητά ισότιμη κρατική προστασία», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Περιβαλλοντική πίεση χωρίς αντίστοιχη κρατική θωράκιση

Οι εργαζόμενοι περιγράφουν ένα περιβάλλον έντονων πιέσεων: τουριστική υπερεκμετάλλευση, αλλαγές χρήσεων γης, αυθαίρετες επεμβάσεις, μεγάλα έργα ΑΠΕ, αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιών και ερημοποίηση. Χωρίς επαρκή Δασική Υπηρεσία, προειδοποιούν, η «ανάπτυξη» μετατρέπεται σε χωρική απορρύθμιση, με ανεπανόρθωτες συνέπειες για τα νησιωτικά οικοσυστήματα.

Συγκεκριμένα αιτήματα και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα

Ο Σύλλογος ζητά, μεταξύ άλλων:

• άμεση κάλυψη κενών και δεσμευμένων οργανικών θέσεων,

• ειδική πολιτική στελέχωσης για τον νησιωτικό χώρο,

• ενίσχυση διοικητικής και τεχνικής υποστήριξης,

• τροποποιήσεις νομοθετικών ρυθμίσεων που περιορίζουν τη λειτουργική επάρκεια,

• επαναφορά επιδομάτων και μισθολογικών ρυθμίσεων,

• επαρκή χρηματοδότηση της δασοπροστασίας,

• διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα της διαχείρισης των δασών.

Παράλληλα, ζητείται άμεση πολιτική συνάντηση με την ηγεσία του ΥΠΕΝ και κατάρτιση ειδικού σχεδίου νησιωτικής στελέχωσης, με σαφές και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα.

Όπως καταλήγει το υπόμνημα, όταν η στελέχωση είναι συστηματικά κατώτερη του εθνικού μέσου όρου και πάνω από το ένα τέταρτο των οργανικών θέσεων παραμένει ανενεργό, «η ανισότητα παύει να είναι υπηρεσιακό ζήτημα και καθίσταται πολιτικό πρόβλημα».