«Πανεπιστήμιο για όλους μας η ζωή του» λέει η τομεακή Επιτροπή Λέσβου του ΚΚΕ που με μεγάλη θλίψη αποχαιρετά τον σύντροφό της Σταύρο Σκοπελίτη που έφυγε χθες Κυριακή από τη ζωή έπειτα από πολύχρονη μάχη με ανίατη ασθένεια.

Η συλλυπητήρια ανακοίνωση αναφέρει:

«Αποχαιρετά τον σύντροφο που ανάλωσε ολόκληρη τη ζωή του υπερασπιζόμενος, από τα πιο διαφορετικά  μετερίζια, τα δίκαια της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, τα δίκαια του λαού της Λέσβου. Αυτή η ζωή του σύντροφου Σταύρου είναι ένα πανεπιστήμιο για όλους εμάς που μένουμε πίσω και που υποσχόμαστε να συνεχίσουμε τους αγώνες του.

Τα νιάτα του; Γεμάτα από αγώνες, σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Ολόρθος στις αναμετρήσεις με τις δυνάμεις καταστολής, πριν και κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών. Δεν «συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» εκείνης της περιόδου, γνωρίζοντας και ταυτόχρονα αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις  που είχε η πολιτική του δραστηριότητα σε κείνον και την οικογένειά του. 

Πρωτοστάτησε, μαζί με άλλους νεολαίους, στη δημιουργία της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Πέρασε αλύγιστος όλες τις διώξεις εκείνης της εποχής και μετά τη μεταπολίτευση συνέχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του στο κίνημα από άλλα μετερίζια. 

Στη νεολαία της Αθήνας από τη θέση του μέλους του Κεντρικού Συμβούλιου της ΚΝΕ και του Γραφείου Πόλης Αθήνας της ΚΝΕ. Στους εργαζόμενους της πρωτεύουσας από τη θέση του μέλους του Γραφείου της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας.

Στη Λέσβο αναλαμβάνει αρκετές χρεώσεις μέχρι το 1978, όπου εκλέγεται γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής. Από αυτή τη θέση στα επόμενα 10 χρόνια βάζει τη σφραγίδα του στην ανάπτυξη της οργάνωσης της Λέσβου του Κόμματος.

Τη δεκαετία του ’90 δραστηριοποιείται στο αγροτικό συνεταιριστικό κίνημα  στο νησί ενώ και το πέρασμά του από το δήμο Μυτιλήνης στη θέση αντιδημάρχου έχει αφήσει ανεξίτηλα τα ίχνη του.

Σε όλες τις δύσκολες εσωκομματικές καταστάσεις, όπως το 1968 αλλά και το ’89- ’91, όπου το κόμμα μας έδινε τη μάχη με τον οπορτουνισμό, ο σύντροφος Σταύρος με τη στάση και τη δράση του υπερασπίστηκε τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του ΚΚΕ και έβαλε πλάτη για την γρήγορη επούλωση των πληγών που είχαν αφήσει στο κομματικό σώμα αυτές οι μάχες.

Στη Βουλή όπου ο σύντροφος Σταύρος βρέθηκε με την ψήφο των συμπολιτών του για 13 χρόνια, στάθηκε  πάντα κοντά στους νησιώτες και τα προβλήματά τους, μπροστάρης στους αγώνες τους, υπήρξε η δική τους φωνή.

Εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή συλλυπητήρια στη σύζυγό του Εριφύλη και στα παιδιά του Άννα και Γιώργο και τους υποσχόμαστε πως ο σύντροφός μας θα είναι πάντα παρών στους αγώνες που έρχονται να μας συμβουλεύει με την ήρεμη φωνή του και την τεράστια πείρα του για τα επόμενα βήματά μας.»