Τη μνήμη του Αγίου Ευθυμίου, του Επισκόπου Ζήλων, ο οποίος καταγόταν από τα Παράκοιλα  γιορτάζει αυτή την Κυριακή,  ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών Παρακοίλων, Ο Πολιτιστικός Σύλλογος της περιοχής  «Ροδόδεντρο»,  και σύσσωμη  η κοινωνία και οι φορείς του  χωριού. 

Η μνήμη του Αγίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 29 Μαΐου, την ημέρα του μαρτυρικού του θανάτου. Ο Επίσκοπος Ευθύμιος ανακηρύχτηκε Άγιος της Εκκλησίας μας από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδας το 1992 και φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από το μαρτυρικό του θάνατο.

Ποιος ήταν ο Άγιος Ευθύμιος

Ο Άγιος Ευθύμιος, γεννήθηκε στα Παράκοιλα της Λέσβου το 1876 και σε ηλικία 9 ετών συνέχισε τη ζωή του στο μοναστήρι της Μονής Λειμώνος , πλάι στον Αρχιμανδρίτη Άνθιμο που ήταν  νονός του και είχε και αυτός καταγωγή απ τα Παράκοιλα.

Το 1900 με δαπάνες της μονής Λειμώνος πήγε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και το 1912 κλήθηκε να χειροτονηθεί στην Κωνσταντινούπολη Επίσκοπος,  όπου αναλαμβάνει πολλά απ τα καθήκοντα του Μητροπολίτη  Αμασείας , Γερμανού Καραβαγγέλη κάνοντας μεγάλο και σημαντικό έργο σε 340 περίπου ενορίες , και σε 150.000 περίπου Έλληνες χριστιανούς.

Το 1913 τοποθετείται Επίσκοπος Πάφρας όπου εργάστηκε περίπου 10 χρόνια βοηθώντας την Παιδεία και την Κοινωνική οργάνωση. Εκεί η Τουρκική Κυβέρνηση του Κεμάλ   εγκατέστησε πρόσφυγες Τούρκους με την ανταλλαγή των πληθυσμών  ενώ ο Ευθύμιος προσπαθούσε μέσα στις εσχάτιες της απέραντης εχθρικής αυτοκρατορίας να μη χάσουν οι Έλληνες την ελευθερία τους.

Μετά την εποχή των Νεότουρκων ακολουθεί η εποχή των Κεμαλικών  και ξεσπά η φοβερή γενοκτονία εναντίον των χριστιανών του Πόντου με ιδιαίτερη βαρβαρότητα στην περιοχή Πάφρας- Σαμψούντας . Η δράση του Ευθυμίου γίνεται ακόμα μεγαλύτερη και αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο το 1917 στις ένοπλες ομάδες των ανταρτών. Εκεί όπου οι έλληνες βασανίζονται, κάτω από τον τουρκικό ζυγό. Στον Πόντο,  στην πόλη Αμάσεια, ο Ευθύμιος  γίνεται η ψυχή στον αγώνα του Πόντου. Ο Δεσπότης Ευθύμιος είναι ο επίσημος αρχηγός  των ανταρτών δίνοντας τις εντολές κατά των Τούρκων  που τον  αποκαλούν «καρά παπά» δηλαδή «μαύρο παπά» .

Ο Δεσπότης Ευθύμιος  ήταν η ψυχή στην αντίσταση των Ποντίων εναντίων των Τούρκων, μια αντίσταση που με την πάροδο του χρόνου μεγάλωνε και γίνονται  πιο  έντονη και αποφασιστική.

Στις 22 Ιανουαρίου του 1921 Τούρκοι περικυκλώνουν την Μητρόπολη  και ορμούν με βία προς όλους. Τους οδηγούν δέσμιους στη φυλακή με την φοβερότερη κατηγορία που μπορούσε να υπάρξει για τον Δεσπότη , «Εσχάτη Προδοσία».

Η καινούρια του δράση μέσα πια από τη φυλακή  αναγκάζει τους Τούρκους να τον υποβάλλουν σε φρικτά βασανιστήρια για να τον σταματήσουν, ενώ οι συγκρατούμενοί του τον άκουγαν άλλοτε να βογκά και  να κλαίει απ τον πόνο και άλλοτε να ψέλνει τον  Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα και τη νεκρώσιμη ακολουθία, κηδεύοντας έτσι μόνος του τον εαυτό του . Ούτε μια στιγμή δε δείλιασε ο Δεσπότης, ούτε μια στιγμή δεν έχασε το θάρρος, τη δύναμη και την πίστη του για την Πατρίδα, τον Χριστό και τον Άνθρωπο. Μαρτυρίες όσων ήταν κοντά του,  μαρτυρούν τη δράση και τα κατορθώματά του με κάθε λεπτομέρεια . Ακόμα και μέσα απ τη φυλακή κράταγε τη  φλόγα της ελευθερίας ζωντανή και αγωνιζόταν με κάθε μέσω και τρόπο, θέτοντας σε κίνδυνο τη ίδια του τη ζωή.

Οι στεναγμοί και οι ψαλμωδίες σταμάτησαν στις 29 Μαΐου του 1921, υποκύπτοντας στα τραύματά του ο γενναίος και ηρωικός πατριώτης  που τόσα πολλά πρόσφερε για τον Χριστό και την Πατρίδα.