Σήμερα, γράφοντας τούτο 'δω το κείμενο, πρόθεσή μου είναι να μην ασχοληθώ καθόλου με την πολιτική. Τώρα, αν στην πορεία προκύψει κάτι τέτοιο, θα είναι, όχι μόνο απλή, αλλά διαβολική σύμπτωση.

Κι ας έρθουμε στο προκείμενο.
Όπως ξέρετε, μέχρι και πέρυσι, στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο υπήρχαν δύο μεγάλες διασυλλογικές οργανώσεις. Το Τσάμπιονς Λιγκ για τις μεγάλες ομάδες, και το Γιουρόπα Λιγκ για τις, ας πούμε, μεσαίες ομάδες.

Ε, από εφέτος υπάρχει το Κόνφερενς Λιγκ, και για τους γλωσσομαθείς Conference League, που είναι για τις μικρομεσαίες. Για τις σκέτες μικρές ομάδες δεν υπάρχει κάτι ακόμα. Αυτές για την ώρα παίζουν μόνο στα τοπικά -συγνώμην, στα εθνικά ήθελα να πω- πρωταθλήματα.

Η Ελλάδα εκπροσωπείται με μια ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ, τον Ολυμπιακό, που έχει αρχίσει ήδη τους προκριματικούς αγώνες από... το Πάσχα, ΚΑΜΙΑ ομάδα στο Γιουρόπα Λιγκ και τρεις ομάδες στην καινούργια Κόνφερενς Λιγκ, αυτή που είπαμε για τις μικρομεσαίες. Τον Άρη, τον ΠΑΟΚ, και την ΑΕΚ.

Αν και σ' όλους εμάς τους ποδοσφαιρόφιλους αυτό δεν καλάρεσε -τι διάολο, με τους μικρομεσαίους;- όμως είπαμε, άντε ευκαιρία είναι να πάρουμε κι εμείς κανένα "κατσαρόλι". Για τους μη μυημένους στην ποδοσφαιρική αργκό κατσαρόλι = κύπελο.
Γίνανε ,, λοιπόν, οι κληρώσεις, ευνοϊκές τις χαρακτήρισαν οι γνωρίζοντες, και ακόμα, κι οι πιο απαισιόδοξοι ελπίζαμε ότι το τέλος του καλοκαιριού θα μας έβρισκε ακόμα στα, εκτός των ελληνικών συνόρων γήπεδα.

Εμένα μου λες...
Η ΑΕΚ αποκλείστηκε με τη μία, σε διπλούς αγώνες παρακαλώ, από τη Βελέζ Μόσταρ της Βοσνίας Ερζεγοβίνης. Μια ομάδα που το μόνο που έχει καταφέρει είναι ότι ξεκίνησε και τελείωσε σ' αυτή την ποδοσφαιρική του καριέρα ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς. Εντάξει, δεν το λες και λίγο αυτό, αλλά μόνο αυτό.
Ο Άρης αποκλείστηκε, επίσης με τη μία, από την Αστάνα του Καζακστάν. Επίσης με διπλούς αγώνες. Σημείωση: Η φετεινή Αστάνα ουδεμία σχέση έχει σε ποιότητα με την προ δύο ετών Αστάνα.

Ο ΠΑΟΚ στο πρώτο παιχνίδι έχασε εκτός έδρας από κάποια Μποέμιανς από την Ιρλανδία. Μποέμιανς... Μποέμιανς..., εμένα το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό με Μπέμιανς είναι το Bohemian Rhapsody των Queen.

Ο Ολυμπιακός που συμμετέχει στο Τσάμπιονς Λιγκ με τις μεγάλες ομάδες -κι αυτός τι μεγάλη, μικρομέγαλη πες καλύτερα, αλλά τέλος πάντων- προκρίθηκε κατ' αρχήν σε βάρος της Νέφσκι του Μπακού -ειλικρινά, πρώτη φορά την άκουγα- αλλά με την Βουλγαρική Λουνταγκόρετζ Λάζγκραντ -ούτε αυτή τη λες μεγάλη- στον πρώτο αγώνα, μέσα στο Καραϊσκάκη, έφερε ισοπαλία 1-1.

Αυτά. Και τώρα, με το δίκιο μας, ειδικοί και μη, αναρωτιόμαστε: Τις πταίει;
Πριν αρχίσουμε να ψάχνουμε για τις αιτίες όλου αυτού του ρεζιλιού, θα σας πάω λίγο πίσω. Στην 1η Φλεβάρη 2020 "στο Νησί" σε ένα κείμενό μου με τίτλο "το μεγάλο τσίρκολο" αναφερόμουνα στους, και λεγόμενους big 4 του ελληνικού ποδοσφαίρο Βαγγέλη Μαρινάκη Ολυμπιακός, Δημήτρη Μελισσανίδη ΑΕΚ, Ιβάν Σαββίδη ΠΑΟΚ και Γιάννη Αλαφούζο ΠΑΟΚ.

Δίπλα σ' αυτούς του τέσσερις, επάξια μπορούν να σταθούν και αρκετοί άλλοι "μεγαλοπαράγοντες" του ελληνικού ποδοσφαίρου και πρώτος ο Θόδωρος Καρυπίδης, νυν πρόεδρος του Άρη.

Όπως λοιπόν, είδαμε τότε κάποια βιογραφικά στοιχεία των προαναφερόμενων big 4, ας δούμε και κάποια του νεότερου μέλους της παρέας.
Αντιγράφουμε από το Documento. "Πίσω από την ευρωστία και τα εκατομμύρια που έχουν πέσει στην ΠΑΕ Αρης από την οικογένεια Καρυπίδη κρύβονται περισσότερα εκατομμύρια σε χρέη. Οι περίπου 1.400 εργαζόμενοι της αλυσίδας σουπερμάρκετ του Καρυπίδη εδώ και πέντε χρόνια παλεύουν δικαστικά να πάρουν τα χρωστούμενά τους. Σύμφωνα με ασφαλείς πηγές του Documento, οι συνολικές απαιτήσεις που διεκδικούν ανέρχονται σε 70 εκατ. ευρώ.

Τα χρέη της πτωχευμένης επιχείρησής του σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία το 2019 ξεπερνούσαν, σύμφωνα με τον κατάλογο μεγαλοοφειλετών, τα 100 εκατ. ευρώ. Χρέη όμως προς το δημόσιο ύψους άνω του 1 εκατ. ευρώ κατά την ίδια περίοδο είχε και η άλλη εταιρεία της οικογένειας (Karipidis Pallets). Πριν από το μεγάλο «κανόνι» και ενώ γίνονταν πολλές συναντήσεις με τους εργαζόμενους των σουπερμάρκετ –ενώπιον μάλιστα του τότε γενικού γραμματέα υπουργείου Εργασίας Ανδρέα Νεφελούδη– ο Θ. Καρυπίδης υποσχόταν ότι θα πλήρωνε μισθούς. Δεν το έπραξε, αφήνοντας στον δρόμο χιλιάδες υπαλλήλους του".Αυτά λοιπόν, κάποια από τα πεπραγμένα του νεότερου μέλους της "παρέας".

Κι έρχομαι τώρα εγώ, κι όποιος άλλος, ακόμα, είναι ελαφρώς ψιλιασμένος με τα τεκταινόμενα στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου και ρωτώ:

Εϊναι δυνατόν το ελληνικό ποδόσφαιρο, με τις τύχες του στα χέρια των εν λόγω ή παρόμοιων "κυρίων" να δει άσπρη μέρα;

Είναι δυνατόν οποιοδήποτε άλλος τομέας της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, ας πούμε της ενημέρωσης, που βρίσκεται στα χέρια αυτών ή παρόμοιων κυρίων να δει φως;

Αυτοί ή οι όμοιοί τους, θα νοιαστούν για το ποδόσφαιρο, για την ενημέρωση, και για ό,τι άλλο εκτός από την "πάρτη τους" με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό;
Είναι δυνατόν να νοιαστούν για όλους εμάς που μας αρέσει το ποδόσφαιρο, που χρειαζόμαστε την ενημέρωση, που πρέπει να δουλέψουμε στις επιχειρήσεις τους για να ζήσουμε;

Και τέλος είναι δυνατόν να πιστέψουμε όλους αυτούς που μας λένε ότι μόνο μ' αυτούς και με τους ομοίους τους μπορεί να πάει μπροστά η ελληνική κοινωνία;