Σε παράσταση διαμαρτυρίας προχώρησε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΜΕ Λέσβου, πλην των μελών της ΔΑΚΕ μαζί με τον σύλλογο των εκπαιδευτικών του Γενικού Λυκείου Παμφίλων στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου για το ζήτημα των συγχωνεύσεων τμημάτων στην Α τάξη του ΓΕΛ Παμφίλων και της Α τάξης του Γυμνασίου της Αγίας Παρασκευής.

Ο Τίμος Θεοφανέλλης, προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευση είπε στους εκπαιδευτικούς πως δεν «παρανομεί» για κανέναν. «Μας μετέφερε την απόφαση του Υπουργείου και τους νόμους που επικαλούνται ο ίδιος και το υπουργείο Παιδείας για την συγχώνευση των τμημάτων» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΕΛΜΕ, τονίζοντας ότι:

Με την συγχώνευση δημιουργείται ένα τμήμα 26 μαθητών στην Α’ Λυκείου μέσα στο οποίο υπάρχουν τέσσερις μαθητές με γνωμάτευση για μαθησιακές δυσκολίες και μία πολύ ιδιαίτερη -και δύσκολη διδακτικά- περίπτωση που υποστηρίζεται με παράλληλη, όχι βέβαια σε όλα τα μαθήματα.

Ειδικότερα η ΕΛΜΕ προσθέτει:

«Για την περίπτωση της μαθήτριας της παράλληλης στήριξης μας  είπε πως αφαιρείται από τον συνολικό αριθμό της τάξης με το αιτιολογικό ότι η μαθήτρια υποστηρίζεται από τους συναδέλφους της παράλληλης και πως δεν απασχολεί τον βασικό διδάσκοντα. Δηλαδή τι μας λένε; Ότι μπαίνεις σε μια τάξη που έχει μια βαριά περίπτωση που υποστηρίζεται με παράλληλη και αυτό δεν  πρέπει να απασχολεί τον διδάσκοντα, να κάνει πως δεν υπάρχει στο χώρο  μια «αντικειμενική κατάσταση» που επηρεάζει τη διδασκαλία.

Αυτή η κυνική προσθαφαίρεση θα θέλαμε να μας εξηγήσει από ποια παιδαγωγική αντίληψη εμφορείται και αν δεν μπορεί, να ρωτήσει τους προϊστάμενούς του. Να μας πούνε τους «δείκτες» και τους «άξονες» της «αξιολόγησης» των συναδέλφων στο κατά πόσο καταφέρνουν να θεωρούν ένα μαθητή τους με σοβαρά προβλήματα υγείας σαν «ξένο» σώμα.

Όσον αφορά τον αριθμό των μαθητών που είναι 26, το επιχείρημα του ήταν πως υπάρχουν 19 τμήματα σε Λέσβο-Λήμνο που έχουν πάνω από 26 μαθητές. Χρησιμοποιούν κάτι σαν επιχείρημα για το οποίο πρέπει να ντρέπονται, που στοιβάζουν τόσους μαθητές στα τμήματα μέσω πανδημίας, αγνοώντας όλα τα μαθησιακά προβλήματα που έχει δημιουργήσει η δίχρονη εξ αποστάσεως «εκπαίδευση».

Εμείς τους απαντάμε πως δεν πρέπει να συγχωνευτούν τα τμήματα στα δύο σχολεία και να σπάσουν τα υπεράριθμα 19.

Αν πραγματικά πιστεύουν πως τους έχει περισσέψει έστω και το στοιχειώδες ενδιαφέρον γι' αυτό που λέμε εκπαίδευση, μόρφωση, παιδεία τώρα είναι η ώρα να μας το αποδείξουν.

Τα αυτονόητα τους είναι βολικό να βαφτίζονται «παράνομα» γιατί έτσι εξυπηρετούνται οι αντιεκπαιδευτικές και αντιπαιδαγωγικές πολιτικές που στηρίζουν και προωθούν διαχρονικά.»