Στο επικείμενο «πανηγύρι της δημοκρατίας», κρύβονται παγίδες, υπάρχουν προσδοκίες, αλλά και μπόλικες μισές αλήθειες – Η «ΠΛΑΤΕΙΑ» ρωτά για εσάς τους υποψηφίους και προσδοκά σε ένα γόνιμο έντυπο… debate!

Τι πραγματικά προσδοκάς ως δημότης ενός δήμου, της Μυτιλήνης, της Δυτικής Λέσβου, ή της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, από εκείνον που επιλέγεις σημειώνοντας στο πλάι του ονόματός του έναν σταυρό, για να σε εκπροσωπήσει στο επικείμενο «πανηγύρι της δημοκρατίας»;

Τι δυνατότητες έχει η αυτοδιοίκηση για να παρέμβει καθοριστικά σε ζητήματα ανάπτυξης που θεωρητικά είναι το ζητούμενο όλων, ή σε μείζονα ζητήματα για τα μέρη μας, όπως είναι ο τουρισμός ή το προσφυγικό ας πούμε; Έχεις αναρωτηθεί το πού μπορούν να «πέσουν» και πως τα περίφημα 600+ εκ. ευρώ της νέας προγραμματικής περιόδου;

Κάτι λιγότερο από 20 ημέρες πριν τις εκλογές, κατέρχονται στον αυτοδιοικητικό στίβο συνδυασμοί που ευαγγελίζονται ότι είναι «δημοκράτες» ή «ελεύθεροι», άλλοι που ισχυρίζονται ότι «ενωμένοι μπορούνε» ή αποφασισμένοι να «αλλάξουν τον τόπο», άλλοι ότι «τολμάνε» και άλλοι που υπόσχονται «άλματα ανάπτυξης» με «συμπαρατάξεις» και «επανεκκινήσεις».

Πίσω όμως από αυτά τα λαμπερά και εύηχα σλόγκαν, κρύβονται σίγουρα επικίνδυνες άγνοιες, φυσιολογικές ανεπάρκειες ή και σκόπιμες παραλείψεις επί των πραγματικών διακυβευμάτων της επόμενης τουλάχιστον τετραετίας. Με αποτέλεσμα, να προτάσσονται… γενικότητες ως προς την αντιμετώπιση των προκλήσεων για να αποφευχθούν οι απλές και ξάστερες προτάσεις επί ζητημάτων που η αυτοδιοίκηση έχει πραγματικά την αρμοδιότητα να λύσει.

Η «Π» σήμερα δεν επιχειρεί ούτε να μιζεριάσει ούτε να απαξιώσει κανέναν εκ των υποψηφίων, όμως μη βαρεθείς και προσπεράσεις αυτά που έχει να σου πει ως «βαρετά πολιτικά». Διότι προσπαθεί να εκμαιεύσει απαντήσεις ή προτάσεις που έχουν παραπέσει στα προεκλογικά προγράμματα των παρατάξεων, βοηθώντας ημάς και υμάς ενόψει σταυροδοσίας.

Γιατί καλή είναι η ανάπτυξη που βρίσκεται στις «δεσμεύσεις» όλων διαχρονικά, αλλά όπως είπε κάποτε μεταξύ σοβαρού κι αστείου ο πρώην Περιφερειάρχης Νάσος Γιακαλής, δεν μας είπε ποτέ κανείς «πού είναι αυτή η ρημάδα ανάπτυξη κάθε τέσσερα χρόνια κρυμμένη να την πιάσω κι εγώ να της πω να έρθει»;

Αντίθετα όμως με την «ανάπτυξη», στη Λέσβο (σ.σ. να αυτά δεν μπορώ), υπάρχουν πολύ πιο φανερές προσδοκίες και προβλήματα, που δεν δικαιολογείται πια, να υποκρίνεται κάποιος που θέλει να βρίσκεται στα κοινά, ότι δεν «βλέπει».

What about «Φράγμα Τσικνιά»;

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το νέο δήμο της Δυτικής Λέσβου. Ο οποίος, φυσικά και πρέπει επί των ημερών της νέας δημοτικής αρχής και να στηθεί εκ του μηδενός και να αποκτήσει φυσιογνωμία και στόχευση, αλλά έχει και δεδομένα, χρόνια προβλήματα που ως τώρα κανείς εκ των υποψηφίων δεν «άγγιξε» εις βάθος. Έχει ας πούμε σε υψηλό επίπεδο ωρίμανσης, ένα τεράστιο έργο ύψους 80 εκ. ευρώ που αφορά την κυρίως άρδευση της βορειοδυτικής Λέσβου και δεν είναι άλλο από το φράγμα «Τσικνιά». Ενδεικτικά του πόσο «αμφιλεγόμενο» είναι το εν λόγω έργο, θα θυμίσουμε ότι το παρόν δημοτικό συμβούλιο ενέκρινε κατά πλειοψηφία την εκτέλεσή του και το παρόν περιφερειακό συμβούλιο δεν αποπειράθηκε να αποφανθεί οριστικά.

Η συνέχεια ενόψει και εκλογών, βρίσκεται ακριβώς στο ίδιο μήκος κύματος… Κανείς υποψήφιος δήμαρχος ή περιφερειάρχης, δεν έχει τολμήσει να πει ότι είναι υπέρ ή κατά του έργου για λόγους που είναι παραπάνω από ευνόητοι. Αλήθεια τώρα όμως, αν δεν έχεις κρυστάλλινη άποψη περί αυτού, γιατί κατεβαίνεις στις εκλογές; Και εσύ που διαβάζεις, με τι κριτήριο θα ψηφίσεις;

Τα έργα «προίκα» που όλοι θέλουν και δεν θέλουν

Συνεχίζουμε: Στη Λέσβο του 2019, έχουν μείνει «προίκα» δύο έργα που συζητιούνται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση τουλάχιστον από το 2002. Το νέο κολυμβητήριο της Μυτιλήνης αλλά και το έργο της «Λαγκάδας», για την αποκατάσταση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης στην Αερ. Γιανναρέλλη, ύψους 10 περίπου εκ. ευρώ. Εν αναμονή της δημοπράτησής τους, οι νέες υποψήφιες δημοτικές αρχές, όχι μόνο δεν έχουν αναφέρει ξεκάθαρα την προοπτική τους, αλλά έχουν θολώσει όσο δεν πάει το τοπίο ως προς την βούλησή τους. Ενόψει εκλογών όμως είναι δυνατόν να μην έχουν να πουν ένα «ναι» ή ένα «όχι» απέναντι σε αυτά τα έργα; Το λέμε γιατί πολλοί υποψήφιοι, έχουν πει ως αντιπολίτευση «όχι» και στα δύο έργα ή το ανάποδο αλλά τώρα που «καίει η μπάλα», ζυγίζουν επιμελώς το πολιτικό κόστος.
Τι θα κάνουν ΔΕΥΑΛ και ΔΕΔΑΠΑΛ και από ποιους;

Να μπούμε όμως και στα σκοπίμως(;) άδυτα του «Κλεισθένη». Η διάσπαση του δήμου Λέσβου, ήρθε παραδόξως ακριβώς τη στιγμή που ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες επέκτασης σε όλο το νησί, δύο μεγάλων δημοτικών επιχειρήσεων. Η μία είναι η ΔΕΥΑΛ και η άλλη η ΔΕΔΑΠΑΛ. Ως σήμερα, σε κανένα προεκλογικό πρόγραμμα παράταξης, δεν διακρίναμε αφενός κάτι συγκεκριμένο ως προς τη νέα εποχή… διαδημοτικής πια διοίκησής τους, αφετέρου δεν έχουμε διαλευκάνει από τους καθ΄ ύλην αρμόδιους, το ποιος από τους δύο δημάρχους των νέων δήμων, θα αναλάβει την πολιτική ευθύνη λειτουργίας τους. Δεν είναι όμως αδιανόητο, μια και μιλάμε πάντα για ανάπτυξη, να έχει παραπέσει στα χαμηλά η τύχη των δύο εργαλείων διαχείρισης του νερού και της ανακύκλωσης στο νησί; Α! Και μιλώντας για ΔΕΔΑΠΑΛ, με δεδομένο ότι η λειτουργία της κατά την περασμένη τετραετία, ταυτίστηκε με την καθαριότητα, οι νέοι δήμαρχοι, πως σκοπεύουν να τη λειτουργήσουν στα επόμενα τέσσερα χρόνια;

Αποχέτευση στο ΚΥΤ Μόριας
Να πάμε και στο προσφυγικό; Πιστεύουμε ότι από το 2015, έχει γίνει βίωμα σήμερα στον καθέναν πως κανείς Περιφερειάρχης ή Δήμαρχος, δεν έχει την αρμοδιότητα καταρχήν αλλά ας πούμε και την δυνατότητα να ελέγξει ή να κατευθύνει τις ροές. Μέσα στην τετραετία όμως γίναμε μάρτυρες ρητών δεσμεύσεων σφραγίσματος του ΚΥΤ Μόριας ή του ΠΙΚΠΑ αλλά και του δημοτικού καταυλισμού του Καρά Τεπέ. Προεκλογικά, σε κάποιο πρόγραμμα δεν έχουμε δει να επαναλαμβάνονται αυτές οι βαρύγδουπες αντιπολιτευτικές εξαγγελίες, πλην ίσως του σφραγίσματος του ΠΙΚΠΑ, η τύχη του οποίου όμως αναζητείται σε λάθος Υπουργείο. Όμως οι face to face συναντήσεις των υποψηφίων, εξακολουθούν να έχουν «προσφυγικές» δεσμεύσεις, αφού το θέμα κρύβει bonus ψήφων. Και εξακολουθούμε να ρωτάμε ευθέως, πως θα υλοποιηθούν; Για την ευκολία όμως της συζήτησης, πιάνοντας το πολύπαθο έργο της αποχέτευσης του ΚΥΤ Μόριας, αναρωτιόμαστε: είναι ξεκάθαρη βούληση κάποιας νέας επίδοξης νέας περιφερειακής ή δημοτικής αρχής να γίνει επιτέλους πράξη; Ή θα περάσει άλλη μία τετραετία, όπου ένα μείζον ζήτημα, στο οποίο η αυτοδιοίκηση (μέσω ΔΕΥΑΛ κυρίως) έχει πραγματική εμπλοκή, θα αντιμετωπίζεται με ευχολόγια; Του στυλ «να αδειάσει το ΚΥΤ» για να «μην χρειάζεται αποχέτευση».

Ελάτε στη συζήτηση!

Στη συζήτηση μπορούν να μπουν κι άλλα πολλά μεμονωμένα ζητήματα που χρήζουν όχι άποψης, αλλά αποκλειστικά λύσης όπως το «Σάρλιτζα» που για άλλα τέσσερα χρόνια έμεινε να… «φτιάχνεται». Ακόμη το δημόσιο ΚΤΕΟ, οι ιαματικές πηγές του νησιού, τα έργα αποκατάστασης των βιολογικών, η αποκατάσταση των κατολισθήσεων στο Πλωμάρι και οι εκκρεμότητες του σεισμού στη Βρίσα.

Και η «Π», θέλοντας να συμβάλλει στον προεκλογικό διάλογο, προσκαλεί τις υποψήφιες παρατάξεις να καταθέσουν τις απόψεις ή και τις ενστάσεις τους, στις παραπάνω διαπιστώσεις. Η κριτική που γίνεται εξάλλου είναι καλόπιστη και γίνεται στην κατεύθυνση του «πρώτα ο πολίτης», για να ξεκλέψουμε και εμείς λίγο από το ύφος των ημερών…