Τι χρώμα έχει ο θόρυβος; Πώς μυρίζει η φασαρία; Υπάρχουν τρόποι να αισθανθούμε καλύτερα όταν ζούμε σε δύσκολες συνθήκες, όπως μακριά από το σπίτι μας;

«Όταν γράφουμε, μπορούμε να εκφραστούμε όπως θέλουμε, να μιλήσουμε για όλα και να δώσουμε το δικό μας τέλος», εξηγεί η Μαρία Τζαβάρα, συντονίστρια της Ομάδας Λέσβου από το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Διοτίμα.

Η Ζιζέλ από το Καμερούν πιάνει το μπλε τετράδιο, γράφει το όνομά της και λέει: «Θέλω να γράψω για τη χώρα μου ένα ολόκληρο βιβλίο, γι’ αυτό ήρθα».

Χτες μέσα σε ένα κοντέινερ, περί τις 10 γαλλόφωνες γυναίκες προσπαθούσαν να γράψουν. Οι χώροι είναι λίγοι, οι άνθρωποι πολλοί. Σε αυτό το μικρό κοντέινερ, όπου έμπαιναν και άλλοι αιτούντες άσυλο γιατί στον μέσα χώρο δίνονται τρόφιμα, η φασαρία ήταν τεράστια. Η Μ. Τζαβάρα όμως ήξερε ότι ακόμα κι αυτό μπορεί να κάνει τις γυναίκες να εκφραστούν, να γράψουν για τον εκνευρισμό τους και όλα τους τα συναισθήματα.

Κάθε βδομάδα στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Μόριας, γυναίκες από το Καμερούν, το Κονγκό και το Μαρόκο παρακολουθούν με πολύ ενδιαφέρον τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής που πραγματοποιεί το Κέντρο Διοτίμα και στηρίζει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, στο πλαίσιο της ενδυνάμωσής τους.

Με πληροφορίες από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες