Χαιρετισμό - ομιλία εκ μέρους του ΚΚΕ απηύθυνε στη Γενική Συνέλευση των Επιμελητηρίων της χώρας που πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Θέατρο της Μυτιλήνης το Σάββατο 5 Νοεμβρίου, η βουλευτής Λέσβου Μαρία Κομνηνάκα.

Η Μαρία Κομνηνάκα μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στα προβλήματα των μικρών επιχειρήσεων οι οποίες όπως σημείωσε σύμφωνα με έρευνα ο τελευταίο εξάμηνο έχουν χάσει τη ρευστότητά τους και τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους δεν επαρκούν για το μήνα που διανύουμε. 

Ολόκληρη η ομιλία της Μαρία Κομνηνάκα 

«Αρχικά να σας καλωσορίσουμε στη Λέσβο, ελπίζοντας να έχετε την ευκαιρία να πάρετε έστω μια γεύση απ’ τις πολλές ομορφιές του νησιού μας. Σας ευχαριστούμε για την πρόσκληση να απευθύνουμε, εκ μέρους του ΚΚΕ, χαιρετισμό στη Γενική σας Συνέλευση.

Δε θα περιοριστώ στα ιδιαίτερα ζητήματα και τις δυσκολίες που αφορούν τη Λέσβο, το Βόρειο Αιγαίο, τις νησιωτικές περιοχές γενικότερα, απευθυνόμενη στο σύνολο του σώματος.

Η Γενική σας συνέλευση πραγματοποιείται σε συνθήκες όπου η θέση της πλειοψηφίας των μικρών επιχειρήσεων και ειδικά των αυτοαπασχολούμενων, έχει επιδεινωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια.

Μετά την καπιταλιστική κρίση του 2010-2016, βίωσαν τις συνέπειες της εγκληματικής πολιτικής διαχείρισης της πανδημίας, με τα lockdown για μήνες και την ατομική ευθύνη, που οδήγησε σε νέα αδιέξοδα. Τώρα, βρίσκονται αντιμέτωποι με απανωτά κύματα ακρίβειας στο ρεύμα, στα καύσιμα, στις πρώτες ύλες. 

Τα στοιχεία του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ για το πρώτο εξάμηνο του 2022, είναι αποκαλυπτικά:

-περισσότερες από 1 στις 3 μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις δήλωσαν ότι έχουν μηδενικά ρευστά διαθέσιμα ή διαθέσιμα που επαρκούν λιγότερο από μήνα

-4 στις 10 επιχειρήσεις εκφράζουν φόβο για ενδεχόμενη διακοπή της δραστηριότητάς τους στο μέλλον. Το 6,5% των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο λουκέτου. 

-συσσωρευμένα χρέη, λόγω της άδικης φορολογίας, των απαράδεκτων χαρατσιών (ΕΝΦΙΑ, Τέλος Επιτηδεύματος): 19% των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές στο ασφαλιστικό τους ταμείο, 16% στην εφορία, 16% σε προμηθευτές. Ενώ 16,7% έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές σε τρεις κατευθύνσεις. Και βέβαια, 17,5% καταγράφεται να μην έχει εξοφλήσει τους λογαριασμούς για ενέργεια.

Και επειδή το θέμα της Γενικής Συνέλευσης είναι «η αντιμετώπιση των υψηλών λειτουργικών εξόδων λόγω του ενεργειακού κόστους», θεωρούμε ότι πρέπει, ξεκινώντας τη συζήτηση, να απορριφθούν οι θεωρήσεις που παρουσιάζουν την ακρίβεια στην ενέργεια σαν φυσικό φαινόμενο ή σαν κάτι για το οποίο δεν ευθύνονται συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές κυβερνήσεων και κομμάτων.

Βεβαίως, οι αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, τροφοδοτήθηκαν από τον πόλεμο στην Ουκρανία στον οποίο μετέχει με διάφορους τρόπους η κυβέρνηση -έχοντας την αμέριστη συναίνεση και  του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ- με τη μία μεριά: αυτή του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Πληρώνουμε δηλαδή την «επιλογή» να συνταχτούμε με το ένα “στρατόπεδο ληστών” από τα δύο που αντιμάχονται και στο οικονομικό πεδίο και με τη μετατροπή της χώρας μας σε στόχο πιθανών αντιποίνων.

Όμως, η κούρσα στις τιμές ξεκίνησε αρκετούς μήνες πριν. Όλοι θυμούνται το σοκ που είχαν υποστεί από τους λογαριασμούς ρεύματος το Νοέμβρη, το Δεκέμβρη του 2021. Από το 2020 στο 2021, οι τιμές λιανικής του φυσικού αερίου, αυξήθηκαν στη χώρα μας κατά 46,3%.

Τότε δεν είχε ξεκινήσει ο πόλεμος.

Η ρίζα των ανατιμήσεων βρίσκεται στις πολιτικές απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας, που έχει σχεδιαστεί και υλοποιείται χρόνια τώρα, στην ΕΕ και από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Στη δράση των μονοπωλίων που έχουν κυρίαρχο ρόλο στη αγορά. Βρίσκεται στην πολυδιαφημισμένη “πράσινη μετάβαση” που στο όνομα δήθεν της προστασίας του περιβάλλοντος, προέβλεπε παχυλές επιδοτήσεις προς τα μονοπώλια για τις ΑΠΕ, με το φθηνότερο ρωσικό φυσικό αέριο στον ρολό του μπαλαντέρ- μέχρι την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία... Και από την άλλη, το εμπόριο ρύπων, το χρηματιστήριο ενέργειας και το κλείσιμο μονάδων παραγωγής ενέργειας από λιγνίτη, παρότι στη χώρα μας υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες και υπάρχει η τεχνολογία για να μη ρυπαίνει το περιβάλλον.

Όποιος λοιπόν υπερασπίζεται την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και τις ιεραρχήσεις της ΕΕ, θα πρέπει να απολογηθεί στους μικροεπαγγελματίες για τη βαρυχειμωνιά που έρχεται. Έρχεται όμως για όλους βαρυχειμωνιά;  Όχι βέβαια!

Υπάρχουν επιχειρηματικοί όμιλοι που σε συνθήκες ενεργειακής φτώχειας και που δεκάδες χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις είναι στο χείλος του λουκέτου, μετράνε εκτόξευση των κερδών τους {Μυτιληναίος 26%, ΤΕΡΝΑ 19%, ΕΛΠΕ 320%, ΜΟΤΟΡ ΟΙΛ 450%, ΔΕΗ Ανανεώσιμες 1300% κα}. Ενώ οι εφοπλιστές κερδίζουν αμύθητα ποσά από τις αυξήσεις των ναύλων για τη μεταφορά του LNG και ναυπηγούν συνεχώς νέα δεξαμενόπλοια.

Επίσης, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, μια μικρή βιοτεχνική επιχείρηση, πλήρωνε τιμή λιανικής για το ρεύμα 4 φορές υψηλότερη από ότι μεγάλες βιομηχανίες με υψηλή κατανάλωση ενέργειας.

Οι δυνάμεις που υποστηρίζουν το “μονόδρομο” της οικονομίας της αγοράς, συνεχίζουν να κρύβουν ότι αυτές είναι οι αιτίες που οδηγούν στα πετσοκομμένα εισοδήματα των μικροεπαγγελματιών και στην ανασφάλεια. Συνεχίζουν να σπέρνουν αυταπάτες ότι υπάρχουν διαχειριστικά εργαλεία που δήθεν μπορούν να περιορίσουν τις συνέπειες για τους πολλούς, ενώ θα συνεχίζεται η πολύμορφη στήριξη των μεγάλων επιχειρήσεων. Κι όμως, η πείρα από την κρίση του 2010-2016, έδειξε αυτό που ισχύει και θα ισχύει: τα βάρη της κρίσης είτε θα τα πληρώσουν οι λίγοι, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, το μεγάλο κεφάλαιο που λέμε εμείς στο ΚΚΕ, είτε θα τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι, οι μικροεπαγγελματίες.

Οι επιχειρηματικοί όμιλοι, ακονίζουν τα μαχαιροπίρουνα για το μεγάλο φαγοπότι των δισεκατομμυρίων του Ταμείου Ανάκαμψης, του νέου ΕΣΠΑ, των επιδοτήσεων και φοροελαφρύνσεων του νέου Αναπτυξιακού {Μόνο οι παραγωγοί των ΑΠΕ, θα χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Ανάκαμψης με 201 εκατομμύρια ευρώ}.

Από την άλλη, η συντριπτική πλειοψηφία των πολύ μικρών επιχειρήσεων, θα παρακολουθεί από μακριά αυτό το φαγοπότι, θα παλεύει για να πάρει κάνα voucher για την αγορά POS ή σχετικού εξοπλισμού, που ακόμα και αν δώσουν μια προσωρινή ανάσα σε ορισμένους, δεν αντιστρέφουν την εικόνα. Θα έχει διαρκώς λιγότερες δυνατότητες να ανταποκριθεί στον άνισο ανταγωνισμό με τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις κάθε κλάδου. 

Αυτές οι δύο διαφορετικές εικόνες αποκαλύπτουν τη φενάκη των παραπλανητικών αφηγημάτων περί “ενιαίου επιχειρηματικού κόσμου”. Ο ανταγωνισμός, οι εναλλαγές κρίσης - ανάπτυξης, η οικονομική εξάρτησή από μεγαλύτερες επιχειρήσεις και ομίλους, η μονοπώληση, παραμένουν τα κύρια χαρακτηριστικά της καπιταλιστικής οικονομίας.

Παρά την καθημερινή πολύωρη εργασία των αυτοαπασχολούμενων, τα αδιέξοδα θα παραμένουν και θα ενισχύονται, ακόμα περισσότερο σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης που είναι προ των πυλών.

Οι δίκαιες διεκδικήσεις αυτοαπασχολούμενων και μικροεπαγγελματιών για ουσιαστική στήριξη  βρίσκουν τοίχο στη μονότονα επαναλαμβανόμενη κυβερνητική κασέτα που αναπαράγουν και οι περισσότεροι πρόεδροι των επιμελητηρίων: “δεν χωράνε στις αντοχές της οικονομίας”.

Τα ίδια κόμματα που προβάλλουν το αφήγημα ότι η ανάπτυξη που θα έρθει (?) “θα σώσει” τόσο τους μεγάλους όσο και τους μικρούς, κρύβουν τα διαφορετικά τους συμφέροντα και ανάγκες. Η πρεμούρα -τόσο της ΝΔ όσο και των ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ- να εμφανιστούν ως “σωτήρες” της μεσαίας τάξης υπάρχει για να έχουν τη συναίνεση των μικροεπαγγελματιών στους σχεδιασμούς που έχουν απόλυτη προτεραιότητα την  ανάκαμψη των κερδών των λίγων. Αυτό σημαίνει “ενίσχυση της επιχειρηματικότητας”. Αυτό αποδείχτηκε και στην πρόσφατη ΔΕΘ, στην οποία η κυβέρνηση δεν ανακοίνωσε κανένα ουσιαστικό μέτρο για τους χιλιάδες μικροεπαγγελματίες που στενάζουν από την ακρίβεια στο ρεύμα, στα καύσιμα, στις πρώτες ύλες.

 
Για όλους αυτούς τους λόγους, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικροί επαγγελματίες δεν πρέπει να αποδεχτούν τη λογική του συμβιβασμού, των “αξιόπιστων διαπραγματευτών” με κυβερνήσεις και κόμματα που έχουν για θεό τους την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητα, μπροστά σε έναν ακόμα "δύσκολο χειμώνα" αντιλαϊκής πολιτικής. Μπορούν και πρέπει να δώσουν δυναμική απάντηση στην ακρίβεια, στην αβάσταχτη φορολογία, στα παλιά και νέα χρέη που συσσωρεύονται, με μαζικό ανυποχώρητο αγώνα.

Να ενώσουν τη φωνή τους με δεκάδες σωματεία και Ομοσπονδίες των επαγγελματιών που προβληματίζονται για αυτή την κατάσταση, συζητούν και παίρνουν αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Να συμμετάσχουν μαζικά στην απεργία 9/11 και στις συγκεντρώσεις που οργανώνονται σε όλες τις πόλεις της χώρας.

Το Κ.Κ.Ε. απευθύνει κάλεσμα αγωνιστικής συμπόρευσης σε κάθε ελεύθερο επαγγελματία, αυτοαπασχολούμενο, για να μαζικοποιηθεί και να ισχυροποιηθεί σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, ένας υπαρκτός αγωνιστικός πόλος, που θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος στις αντιλαϊκές πολιτικές, θα πολλαπλασιάσει εστίες αντίστασης και θα ανοίξει ένα δρόμο ελπίδας για το αύριο».