Πάει καιρός που δεν με εκπλήσσουν και φυσικά δεν με συγκινούν οι παρελάσεις που υποτίθεται τιμούν τις εθνικές επετείους μας.

Γιατί απλώς ακούω πάντα τα ίδια από τους εντεταλμένους εκφωνητές, ή τους ομιλητές των δεκάρικων, που καταβάλουν αξιέπαινες προσπάθειες να μας πείσουν για την γενναιότητά μας, την αντρειοσύνη μας, την καθαρότητα των προθέσεών μας και φυσικά πάνω απ’ όλα για την υπεροχή μας έναντι των άλλων. Των άλλων που πάντα επιβουλεύονται την ζωή και την ελευθερία μας και τους οποίους πάντα νικάμε. Όχι βέβαια εμείς, αφού οι τελευταίοι που μπήκαν στη φωτιά του πολέμου ήταν οι Έλληνες και Κύπριοι στην Κύπρο το 1974.

Πόλεμο για τον οποίο ακόμα και σήμερα δεν μάθαμε την πλήρη αλήθεια. Τέλος πάντων μ’ αυτές τις ευκαιρίες όλοι οι λαοί, τα έθνη και τα κράτη, ανακατεύουν την ιστορία με άλλες παραδόσεις και επιθυμίες, πλάθοντας τους εθνικούς τους μύθους.
Θέλησα όμως να δω την παρέλαση στην Μυτιλήνη, για την 107η επέτειο της απελευθέρωσης του νησιού μας, γι αυτό και κατέφυγα στο βίντεο που προβάλλεται από ΤΟ ΝΗΣΙ.

Το άντεξα. Έχοντας να παρατηρήσω τρία πράγματα που δίνουν και το στίγμα των πανηγυρικών εκδηλώσεων.

Το πρώτο βέβαια ήταν η τιμητική πρόσκληση στον «Σύλλογο φίλων ιστορίας και αναπαράστασης αυτής Γιαννιτσών», μέλη του οποίου παρέλασαν στην Μυτιληναϊκή προκυμαία φέροντας , κατά τον εκφωνητή, «τα αυθεντικά γιαταγάνια και τα καριοφίλια, αλλά και τις στολές του 1821, αιματοβαμμένες και ευλογημένες από πατέρες της εκκλησίας.»

Ποιος όμως κάλεσε αυτούς τους αστέρες της σύγχρονης εθνικοφροσύνης και του ακραίου εθνικισμού και ποιος ήξερε ότι υπάρχουν αυτοί στα Γιαννιτσά;

Ποιος ή ποιοι ήθελαν να αναζωπυρώσουν στη Λέσβο τις φωτιές που έκαιγαν όλο τον προηγούμενο καιρό, τροφοδοτούμενες από σωρεία ψεμάτων μέσα σε παραληρήματα «πατριωτισμού» και ψευτοεθνικής διέγερσης.

Ποιος ή ποιοι την ώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί απ’ ότι φαίνεται, να περιορίσει την επιρροή των ακροδεξιών στοιχείων της, που ανάγκασαν τον υπουργό προστασίας του πολίτη να δηλώσει ότι το προσφυγικό-μεταναστευτικό είναι ζήτημα δύσκολα διαχειρίσιμο, επιδιώκουν συνέχιση του ακραίου διχαστικού λόγου; Και όποιος συνέταξε και υπέγραψε την περίφημη πρόσκληση δεν είχε καμιά πληροφορία, γι αυτούς τους κυρίους, που εκτός από την αγάπη τους για την ιστορία, επιχειρούν να την αναπαραστήσουν κιόλας, κατά πως λέει ο τίτλος τους; Πώς δηλαδή να την αναπαραστήσουν;

Με τα επιστημονικά τους εφόδια, τις μελέτες, τις εμβαθύνσεις, που δεν έχουν και δεν μπορούν να έχουν. Και δεν διερωτήθηκε πώς αυτοί οι κάτοικοι Γιαννιτσών κατέχουν αυθεντικά γιαταγάνια, καριοφίλια και στολές του 1821, όταν είναι παραπάνω από βέβαιο ότι οι τοτινοί κάτοικοι των Γιαννιτσών δεν είχαν καμιά παρουσία στους αγώνες της επανάστασης του 1821, χωρίς να λογαριάσουμε πως η φουστανέλα, ως ένδυμα ήταν άγνωστη σ’ αυτές τις περιοχές.

Απλώς λοιπόν φαίνεται ότι αυτοί οι άνθρωποι προσκλήθηκαν «τιμητικά» για να δώσουν ένα χεράκι βοηθείας στους ντόπιους υπερπατριώτες που θέλουν να συντηρούν φωτιές και εντάσεις.

Άλλο παράξενο στοιχείο της παρέλασης ήταν η εμφάνιση μικρών μαθητών του ιδιωτικού νηπιαγωγείου «Πλάτωνος» με στρατιωτικές στολές, κάτι που θύμιζε λίγο από ΕΟΝ και από σχολεία ολοκληρωτικών κρατών, που φαντάζομαι πως δεν είμαστε.

Ποιος έδωσε εντολή ή ποιος έλεγξε τις νηπιαγωγούς αυτές, πέρα από την παραδοξότητα της συμμετοχής στην παρέλαση ενός ιδιωτικού νηπιαγωγείου, όταν απουσίαζαν τα δημόσια, που έντυσαν τα τρυφερά παιδάκια στρατιώτες, έτοιμους να πολεμήσουν και να θυσιασθούν για την πατρίδα;

Τί άλλο δηλαδή κάνουν οι Τζιχαντιστές, που εθίζουν στον πόλεμο τα παιδιά τους από την νηπιακή ηλικία. Δεν επαναλαμβάνουμε σ’ όλους τους τόνους ως κράτος και ως κυβέρνηση ότι είμαστε ένας λαός φιλειρηνικός και όχι σπαρτιατικό στρατόπεδο; Αυτή η θέση δεν είναι μέσα στις βασικές αρχές και κατευθύνσεις της παιδείας μας; Πώς λοιπόν αυτές οι συγκεκριμένες νηπιαγωγοί, χαράσσουν άλλες πορείες από εκείνες του υπουργείου παιδείας;

Και το τρίτο ολίγον τραγελαφικό, μαζί και παρανοϊκό θα έλεγα. Ο σύλλογος Ελληνοαμερικανών Λέσβου, πόσοι άραγε να είναι;, θεώρησε, σύμφωνα πάντα με όσα έλεγε ο εκφωνητής, ότι είναι ο δημιουργός της περίφημης Λεσβιακής Φάλαγγας, της οποίας όπως είναι σ΄ όλους, ελπίζω, γνωστό υπάρχει μνημείο στο Πλωμάρι.

Τώρα πώς όταν είναι γνωστή και δημοσιευμένη η ιστορία της Λεσβιακής Φάλαγγας, ισχυρίζονται κάποιοι δημόσια ότι την ίδρυσαν οι πρόγονοι των προχθές παρελαυνόντων Ελληνοαμερικανών Μυτιλήνης, ένας θεός το ξέρει και όποιοι εφοδίασαν τον εκφωνητή της παρέλασης, με τις, λάθος και παραπλανητικές, πληροφορίες που ήθελε να ακουστούν, παραχαράσσοντας εν ψυχρώ την ιστορία.