Η χτεσινή νεροποντή ανέδειξε ένα σοβαρό πρόβλημα. Αυτό της στέγασης σε συνθήκες ντροπής των δικαστικών υπηρεσιών της Λέσβου. Τόσο το Πρωτοδικείο όσο και το Εφετείο κάνουν τη δουλειά τους σε συνθήκες που κάθε άλλο παρά τιμάνε τον τόπο μας. Αλλά από προχθές αποδείχτηκε ότι είναι και επικίνδυνες για όλους. Εισαγγελείς και δικαστές, δικηγόρους αλλά και πολίτες. Γιατί ένα κτήριο που βάζει νερά από τα παράθυρα και τη στέγη, ένα κτήριο με πολλά ξύλινα τμήματα, σε ένα τέτοιο κτήριο εύκολα είναι τα βραχυκυκλώματα και ότι αυτά μπορεί να συνεπάγονται.
Και να ήταν μόνο αυτό;

Εδώ και καιρό, από το 2000 που το κτίσμα κακήν κακώς ανακαινίσθηκε και στην είσοδο του τοποθετήθηκε η επιγραφή στην οποία αναφέρεται ότι εγκαινιάστηκε... από τον υπουργό Δικαιοσύνης, το μακαρίτη πια Φίλιππο Πετσάλνικο και στο κτήριο δεν έχει γίνει το παραμικρό. Δε ξέρω αν το έχουν υπόψη οι κρατούντες αλλά σε ένα χώρο όπου συγκεντρώνονται σχεδόν καθημερινά εκατοντάδες πολίτες αναμένοντες τη λειτουργία της Θέμιδος υπάρχουν... εξωτερικά αποχωρητήρια.

Κοινώς όποιος χρειαστεί να ικανοποιήσει την πλέον ανθρώπινη ανάγκη πρέπει είτε είναι ο Εισαγγελέας Εφετών και ο Πρόεδρος των Εφετών, είτε ο τελευταίος των κατηγορουμένων για το πλέον ειδεχθές έγκλημα να βγει από το κτήριο στην πίσω αυλή όπου βρίσκονται τα εξωτερικά που λέγαμε αποχωρητήρια. Εκεί συναντιούνται όλοι. Το παιδί σας που δικάζεται από το μονομελές πρωτοδικείο γιατί οδηγούσε το παπάκι του χωρίς δίπλωμα και ο φονιάς.

Μόνο που ο τελευταίος οδηγείται στα αποχωρητήρια που λέγαμε με τις χειροπέδες, συνοδευόμενος από πάνοπλους αστυνομικούς. Όσοι μαζί σε ένα χώρο που ελάχιστα διαφέρει (αν διαφέρει) από ανάλογους στο Μπαγκλαντές! Για το τελευταίο δεν είναι και πολύ σίγουρος. Εκεί ίσως και να είναι καλύτερα τα πράγματα.

Και βεβαίως λύση στα παραπάνω δεν είναι το.... έναντι ευρισκόμενο ιστορικό κτήριο της γενικής γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (του πάλαι ποτέ υπουργείου Αιγαίου). Τις τουαλέτες του οποίου μπορεί να επισκέπτονται οι δικαστές και οι Εισαγγελείς, αναμένοντες να πάρει τέλος το «αγροτικό» τους στη Μυτιλήνη και... να αναχωρήσουν για άλλες πολιτείες αλλά δεν πρέπει να αγνοούν και τη ντροπή. Δε δικαιούνται ως εκ του λειτουργήματος τους να κάνουν πως δεν βλέπουν.
Ο διαμελισμός της γενικής γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής σε εφετείο, σε περιφερειακή διοίκηση του Λιμενικού Σώματος και σε γενική γραμματεία, η μετατροπή της αίθουσας εκδηλώσεων σε αίθουσα συνεδριάσεων του Εφετείου «θεία παρεμβάση» (θεία εκ του.... θείου του από την Αμερική η του από τον Άρειο Πάγο δεν ξέρω), όλα ετούτα τα πρόχειρα στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν τιμάνε κανέναν.

Την ίδια ώρα το ΑΘΛΙΟ αρχιτεκτονικά τερατούργημα που θα έφτιαχνε ο Δήμος Μυτιλήνης σε οικόπεδο στην Ελευθερίου Βενιζέλου δείχνει πως ευτυχώς δεν ήταν παρά μόνο ένα ακόμα «έργο» της δημοτικής αρχής Κύτελη. Ένα έργο στη συλλογή από μακέτες που θα αφήσει στον τόπο ως εκθεσιακό υλικό η απερχόμενη δημοτική αρχή η και επάξια διεκδικούσα τον τίτλο της πιο άχρηστης δημοτικής αρχής στην μεταπελευθερωτική ιστορία του τόπου.

Τι μπερδεύω τώρα και με τι θα μου πείτε.Λέω πως η πόλη της Μυτιλήνης δικαιούται δυο πράγματα.Δικαιούται και αξίζει ένα νέο δικαστήριο.

Και αυτό μπορεί να είναι οι παλιές φυλακές της Λαγκάδας, στα όρια της πόλης, πολύ κοντά στη βόρεια παράκαμψη, με περιβάλλοντα χώρο που κατάλληλα διαμορφωμένος μπορεί να καλύψει τις ανάγκες στάθμευσης ιδιωτικών και υπηρεσιακών αυτοκινήτων. Οι παλιές φυλακές της Λαγκάδας που ένας χώρος τους μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος ιστορικής μνήμης, το επιμήκες κτήριο μπορεί να καλύψει τις ανάγκες αιθουσών συνεδριάσεων, μπορεί να υπάρξει επέκταση στην πίσω του πλευρά και να φιλοξενήσει το σύνολο των υπηρεσιών του Υπουργείου Δικαιοσύνης με ότι άλλο χρειάζεται να έχει ένα σύγχρονο δικαστήριο μιας ευρωπαικής πόλης.

Δικαιούται όμως και ένα Δημαρχείο που να τιμά την ιστορία του. Και το ιστορικό κτήριο του πάλαι ποτέ οθωμανικού ημιγυμνασίου, το σημερινό δικαστήριο, σωστά ανακαινισμένο μπορεί να μετατραπεί σε ένα σύγχρονο Δημαρχείο με αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου (αλήθεια δεν ενοχλεί κανέναν που ο Δήμος Μυτιλήνης είναι ίσως ο μόνος Δήμος στην Ελλάδα χωρίς αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου;) αίθουσα τελετών, γραφεία Δημάρχου και δημοτικής αρχής, γραφείο της Κοινότητας Μυτιλήνης. Με το οικόπεδο στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου να αποτελεί το χώρο ανέγερσης ενός σύγχρονου κτηρίου στέγασης των υπηρεσιών του Δήμου.

Τι είναι όλα ετούτα τα... απίθανα θα αναρωτηθείτε.Είναι όνειρα που μπορούν να γίνουν πραγματικότητα.

Σε μια πόλη, σε ένα Δήμο που θα σέβεται πρώτα απ’ όλα τον πολίτη. Την ιστορία της πόλης. Σε ένα Δήμο με μια δημοτική αρχή που θα σχεδιάζει, θα διεκδικεί και θα υλοποιεί γιατί ξέρει ότι ζει και λειτουργεί σε ένα τόπο που δεν έρχεται από το πουθενά και δεν πάει στο τίποτα.

Μια δημοτική αρχή με όραμα μια πόλη σύγχρονη στην οποία οι νέοι θα μένουν για να ζήσουν σε αυτήν, να δουλέψουν σε αυτήν, να την αναστήσουν.
Αμ’ έπος αμ’ έργον! Που πάει να πει, μαζί με το λόγο και το έργο. Δηλαδή, πολίτες τέρμα τα παιχνίδια με τον τόπο μας.