Ώρες μας χωρίζουν από τη στιγμή της κάλπης. Τη στιγμή που θα κληθούμε να επιλέξουμε με την ψήφο μας ανάμεσα στην αλλαγή και το καθεστώς Μητσοτάκη. Ανάμεσα στην ανάγκη για δικαιοσύνη και την κανονικότητα της αδικίας. Ανάμεσα στην κοινωνική προστασία και την κοινωνική αγριότητα. Ανάμεσα στη δημοκρατία και το παρακράτος.

Τετραετία τραυμάτων ήταν η τελευταία. Η θλιβερή πανευρωπαϊκή πρωτιά στις απώλειες από την πανδημία, αναλογικά με τον πληθυσμό. Η ζωή που έγινε πανάκριβη, ενώ η αισχροκέρδεια κάλπαζε με τις ευλογίες του κράτους. Το κράτος φέουδο που επέστρεψε αδηφάγο για να μοιράσει σε συγγενείς και φίλους του καθεστώτος πάνω από 10 δις με απευθείας αναθέσεις. Η δημοκρατία που σύρθηκε στο σκοτάδι του Predator και των υποκλοπών. Και φυσικά τα Τέμπη, που αποκάλυψαν με τον πιο τραγικό τρόπο ότι η χώρα βρέθηκε στα χέρια ενός πρωθυπουργού που δεν νοιάζεται: Που κρύφτηκε από τις τεράστιες ευθύνες του και αντιπαρέθεσε στο πένθος και την οργή την πλαστογραφία της αλήθειας και τη συγκάλυψη. Για να φτάσει τελικά στο τελευταίο σκαλοπάτι: Να προσβάλει τους συγγενείς των θυμάτων, καταλογίζοντάς τους «εργαλειοποίηση».

Προφανώς δεν είναι μόνο αυτά. Όσα και αν διαβάσει κάποιος, για τα όσα συνέβησαν στη χώρα αυτή την τετραετία, δεν συγκρίνονται με όσα έζησε και ζει. Τις δυσκολίες της καθημερινότητας, τον διαρκή φόβο, την ανασφάλεια, την αγωνία για το τι θα ξημερώσει.

Το σκοτάδι όμως δεν διαρκεί για πάντα. Φτάνει μια στιγμή που η ανάγκη γίνεται ιστορία και οι άνθρωποι αλλάζουν τα πάντα. Ξεκολλάνε τον ήλιο από τη λάσπη και παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους.

Εδώ είμαστε αυτή τη στιγμή. Τη στιγμή που το συλλογικό «Ως Εδώ» γίνεται πολιτική πράξη, γίνεται απόφαση. Γίνεται η κινητήρια δύναμη της αλλαγής.

Η αλλαγή για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι όμως μια λέξη προεκλογικής χρήσης. Είναι η έκφραση της απόφασης ενός ολόκληρου λαού, από τους μαθητές μέχρι τους συνταξιούχους, να αλλάξει τα δεδομένα. Σημαίνει όχι απλώς αλλαγή κυβέρνησης, αλλά αλλαγή στη ζωή των ανθρώπων. Σημαίνει, σύμφωνα με το Συμβόλαιο Αλλαγής του ΣΥΡΙΖΑ αύξηση μισθών, μείωση τιμών, ρύθμιση χρεών και ένα δίκαιο, αποτελεσματικό κράτος.

Αυτοί είναι οι τέσσερις βασικοί λόγοι για τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά την ψήφο του λαού. Η ουσία και η συμπύκνωση του Συμβολαίου Αλλαγής που καταθέσαμε στον ελληνικό λαό. Το πρόγραμμα της προοδευτικής κυβέρνησης, που θα δώσει πνοή και προοπτική σε μια Ελλάδα σύγχρονη, δίκαιη, ευρωπαϊκή.

Και θέλω να διαβεβαιώσω στον καθένα και την καθεμιά από σας. Δεν είμαστε χθεσινοί.

Ξέρουμε και μπορούμε να φέρουμε την αλλαγή.

Παραλάβαμε το 2015 μια χώρα επί ξύλου κρεμάμενη, χρεοκοπημένη, με τη λιτότητα να ρημάζει την κοινωνία και την οικονομία. Τη βγάλαμε από τα μνημόνια, ανασυγκροτήσαμε το κοινωνικό κράτος, στηρίξαμε την παιδεία και την υγεία, ρυθμίσαμε το χρέος, αφήσαμε στα ταμεία 37 δις για να μην ζήσουμε ξανά τον ίδιο εφιάλτη. Δεν τα κάναμε όλα σωστά. Αλλά κυβερνήσαμε έντιμα, με σχέδιο και αποφασιστικότητα ώστε η χώρα να ανασάνει και κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας να έχει το δικαίωμα ξανά να σχεδιάσει το μέλλον. Να ελπίζει σε καλύτερες μέρες.

Την Κυριακή, αφήνουμε πίσω μας όσα μας πλήγωσαν. Αφήνουμε πίσω μας μια Ελλάδα που έγινε έρμαιο στις επιθυμίες και τις εμμονές της οικογενειοκρατίας, των κρατικοδίαιτων ελίτ και του κομματικού κράτους. Όλων αυτών που παρασιτούν εις βάρος της κοινωνίας. Ήρθε η ώρα να πάρουμε τη μεγάλη απόφαση. Να στηρίξουμε την αλλαγή. Να επιλέξουμε τη δικαιοσύνη. Να δώσουμε με την ψήφο μας στο ΣΥΡΙΖΑ την ευκαιρία να κυβερνήσει με το δικό του πρόγραμμα και χωρίς τρόικες και καταναγκασμούς για πρώτη φορά. Και να κριθεί αυστηρά για το έργο του.