Μπορεί να έμοιαζε μια ακαταλαβίστικη στροφή, που έδινε λόγια στην υπέροχη μουσική, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Ένα εμβληματικό τραγούδι, που ακούστηκε πρώτη φορά στην ταινία «Επιχείρησις Απόλλων», με την Έλενα Ναθαναήλ και τον Τόμας Φριτς, με τη φωνή του Γιάννη Μαρκόπουλου, αλλά ταξιδεύει ακόμη στον χρόνο με εκείνη του Νίκου Ξυλούρη.

Ζαβαρακατρανέμια, λοιπόν, και «Ίλεος, Ίλεος, Ίλεος, Ίλεος».

Πίσω από αυτές τις ακατανόητες λέξεις, που ακούστηκαν για πρώτη φορά σε μια ταινία του 1968 που προφανή στόχο είχε να «πουλήσει» τουριστικά την δικτατορική Ελλάδα μέσα από μια ιστορία που θύμιζε τη Σταχτοπούτα, κρυβόταν ένα αντιδικτατορικό μήνυμα.

Και το είχε αποκαλύψει ο ίδιος ο Γιάννης Μαρκόπουλος, που έφυγε από τη ζωή, σε συνέντευξή του στον Λευτέρη Παπαδόπουλο πολλά χρόνια μετά.

Η ίδια η λέξη Ζαβαρακατρανέμια από μόνη της δεν σημαίνει απολύτως τίποτα μόνη της, αλλά αν αναλυθεί στα τρία συνθετικά της, τότε τα πράγματα αλλάζουν:

Ζάβαρα, δηλαδή Λάβαρα, Κάτρα, δηλαδή Μαύρα (όπως το κατράμι) και τέλος Νέμια, δηλαδή Άνεμος ή Ανέμισαν. Άρα, «Λάβαρα Μαύρα Ανέμισαν» σε μία μόνο λέξη.

Και όσο για τις υπόλοιπες λέξεις, έχουμε και λέμε:
«αλληλούια» = αλληλουχία
«ζάβαρα» = λάβαρα
«κάτρα» = μαύρα
«νάμα» = βάπτισμα
«λάμα» = το μαχαίρι
«νέμια» = Ανέμισαν
«ίλεος» = Έλεος
«Ζάβαρα κάτρα νέμια» = Λάβαρα Μαύρα Ανέμισαν

«Ίλεος Ίλεος» = Έλεος, Έλεος

«Λάμα Λάμα Νάμα Νάμα Νέμια» = Το μαχαίρι, το μαχαίρι μάνα μάνα Ανέμισαν