Η ψήφος των γυναικών έχει περάσει ένα σωρό σκοπέλους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι γυναίκες στην Ελλάδα ψήφισαν πρώτη φορά στην αντίσταση. Στην ελεύθερη Ελλάδα, όπου αντιμετωπίζονταν ισότιμα με τους άντρες, γιατί η κυβέρνηση του βουνού δε λογάριαζε τέτοιου είδους διακρίσεις. Ναι! Η γυναίκα μπορούσε να ψηφίσει, μπορούσε να μιλήσει, μπορούσε να δουλέψει, μπορούσε να κρατήσει μέχρι και όπλο ενάντια στους κατακτητές του τόπου της. Μπορούσε να διδάξει, να φωνάξει, να κρατήσει τη ζωή στα χέρια της. Και ΝΑΙ! Μπορούσε να είναι αντάρτισσα. Και να στέκεται περήφανα δίπλα στον αντάρτη σα γυναίκα.

Σήμερα, η γυναίκα παλεύει να χειραφετηθεί από την ανισοτιμία και την εκμετάλλευση. Παλεύει από μικρή ηλικία απέναντι σε στερεότυπα που δε διάλεξε, απέναντι σε «κλισέ», που τη θέλουν νοικοκυρά και κλεισμένη στο σπίτι. Απέναντι στο φασισμό και στις αντιδραστικές ιδέες που λένε ότι ο προορισμός της είναι να τεκνοποιεί. Απέναντι στα βάρη της οικογένειας, της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ΑΜΕΑ, απέναντι στα βάρη της δουλειάς, του γραφείου, του χωραφιού, του μαγαζιού.

Σήμερα όμως η γυναίκα αγωνίστρια είναι πρότυπο. Όπως οι συντρόφισσές μας και άλλες αγωνίστριες, που κοιτούν στα μάτια τον εργοδότη και λένε ΑΠΕΡΓΩ. Όπως οι γυναίκες αγρότισσες, που δρουν σε αγροτικούς συλλόγους και διεκδικούν την επιβίωσή τους. Οι μαθήτριες που ανησυχούν, προβληματίζονται και εκλέγονται στο 15μελές τους. Οι γυναίκες αθλήτριες που μας κάνουν περήφανες και περήφανους με τις διακρίσεις τους, τόσο στη χώρα και το νησί, όσο και παγκόσμια. Οι γυναίκες που έδειξαν το πραγματικό πρόσωπο της Λέσβου της αλληλεγγύης και της φιλίας, τα δύσκολα χρόνια του προσφυγικού.

Ο σύλλογος προοδευτικών γυναικών Μυτιλήνης, ο σύλλογος γυναικών Μανταμάδου, συνολικά οι γυναικείοι σύλλογοι της ΟΓΕ στην Ελλάδα έχουν μια εξαίσια δράση, για να βγει κάθε γυναίκα που χτυπιέται από τη συστημική εκμετάλλευση στο προσκήνιο. Ψυχή αυτής της προσπάθειας, ήταν, είναι και θα είναι η γυναίκα κομμουνίστρια. Όχι γιατί ζητά εύσημα. Αλλά γιατί με αυτές τις αρχές γαλουχήθηκε από το Κόμμα της. Με πρότυπο την Ηλέκτρα Αποστόλου και την Αύρα Παρτσαλίδου.

Σήμερα, το 2023, ας γεμίσουμε την κοινωνία με νέα αγωνιστικά πρότυπα. Για τις γυναίκες όλου του κόσμου. Για τη μάνα, τη γιαγιά, την εγγονή. Για τη μικρασιάτισσα μάνα και αδελφή. Για την πρόσφυγα. Για την κακοποιημένη γυναίκα. Για τη γυναίκα εργάτρια, την αυτοαπασχολούμενη, την άνεργη, την αγρότισσα. Για τη γυναίκα όπου κι αν παλεύει να επιβιώσει. Κι ένα σύγχρονο πρότυπο για εμάς εδώ, στο κόκκινο νησί, ήταν η γυναίκα κομμουνίστρια βουλευτής. Που δε λογάριασε ούτε βιολογικά εμπόδια για να φτάσει το μήνυμα του τιμημένου ΚΚΕ παντού σε Λέσβο και Λήμνο, ούτε τις αντικειμενικές δυσκολίες της εγκυμοσύνης και της λοχείας, αλλά ήταν παρούσα στις καθημερινές μας μάχες.

Αυτές μας εμπνέουν, αυτές χρειαζόμαστε μέσα και έξω από τη βουλή. ΝΑΙ! Για τις γυναίκες όλου του κόσμου, δυναμώνουμε κι άλλο το ΚΚΕ, ακολουθώντας το δρόμο του αγώνα για σύγχρονα δικαιώματα!