Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας ή διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών καλύτερα, δεν είναι μια ημέρα "συμπάθειας" των ανδρών στις γυναίκες, ούτε μέρα προσφοράς λουλουδιών και δώρων.

Είναι μια μέρα όπου τιμούμε τις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες στις 8 Μαρτίου του 1857 απεργούσαν ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Tη μέρα αυτή η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών, όμως το εργατικό κίνημα είχε ήδη γεννηθεί. Δυο χρόνια αργότερα, οι γυναίκες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους.

Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε ένα χρόνο αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Κλάρα Τσέτκιν.
Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία! Τον Γενάρη του 1918 στη Σοβιετική Ένωση τέθηκε σε ισχύ ο νέος Οικογενειακός Κώδικας που κατοχύρωνε τη νομική ισότητα για τις γυναίκες.
Επίσης καθιερώθηκε η άδεια μητρότητας μετ’ αποδοχών και αφορούσε την περίοδο τόσο πριν, όσο και μετά τον τοκετό.

Τιμώντας τη μέρα αυτή, ας θυμηθούμε ότι στη χώρα μας η πρώτη απεργία γυναικών έγινε το 1892 από τις εργάτριες του εργοστασίου Ρετσίνα στον Πειραιά. Η εργοδοσία που είχε τότε αποκτήσει το πέμπτο της εργοστάσιο, έκανε προσπάθεια να τους μειώσει το μεροκάματο κατά 20%! Ενώ η πρώτη φορά που ψήφισαν γυναίκες σε εθνικές εκλογές ήταν σ αυτές που οργανώθηκαν στην "Ελεύθερη Ελλάδα" τον Απρίλιο 1944, για την ανάδειξη της Εθνοσυνέλευσης των Κορυσχάδων.