Η πανδημία του κορονοϊού και οι επιπτώσεις της «διέλυσαν» τον τουρισμό παγκοσμίως, αναγκάζοντας ακόμα και τους μεγάλους «παίκτες», που διαθέτουν τα απαραίτητα ταμειακά αποθέματα, να αναζητούν καταφύγιο στην κρατική χρηματοδότηση για να αποφύγουν τη χρεοκοπία. Συνάμα, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, που είχαν οργανώσει τα ταξίδια τους από νωρίς, σε μια προσπάθεια να εκμεταλλευτούν σχετικές προσφορές και χαμηλότερες τιμές κράτησης, βρέθηκαν με μια μεγάλη «τρύπα» στον οικογενειακό τους προϋπολογισμό και τις διακοπές στον «αέρα».

Στη χώρα μας, η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων συνεπειών της πανδημίας, δημοσιεύοντας σχετική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για τον κλάδο του τουρισμού. Συγκεκριμένα, δίνεται λύση στο μεγάλο ζήτημα που έχει προκύψει με τις ακυρώσεις ταξιδιών και την καταγγελία συμβάσεων μεταξύ τουριστικών επιχειρήσεων και των πελατών τους, ως προς την παροχή τουριστικών υπηρεσιών -μεμονωμένα ή με τη μορφή οργανωμένου ταξιδιού (πακέτου)- και οι οποίες καταγγέλλονται από τις 25 Φεβρουαρίου 2020 έως και τις 30 Σεπτεμβρίου 2020.

Η νέα Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου επιχειρεί να βρει τη μέση οδό, αφήνοντας όλες τις πλευρές ικανοποιημένες, ωστόσο είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν δυσαρέσκειες, καθώς η λύση του voucher που επιλέχθηκε ήδη συναντά διαφωνίες.

Όπως προκύπτει, στο εξής η τουριστική επιχείρηση υποχρεούται -κατόπιν της καταγγελίας- να επιστρέψει στον πελάτη οποιοδήποτε αντί του ποσού που έχει καταβάλει αυτός ως προκαταβολή, εγγύηση, μερική ή ολική εξόφληση ή με οποιαδήποτε άλλη μορφή για την εκτέλεση της σύμβασης, ισόποσο πιστωτικό σημείωμα (voucher) ισχύος 18 μηνών από την ημερομηνία έκδοσής του.

Μάλιστα, η τουριστική επιχείρηση θα πρέπει να ενημερώνει εγγράφως τον πελάτη για την προσφορά του πιστωτικού σημειώματος εντός 30 ημερών από την ημερομηνία καταγγελίας της σύμβασης ή σε περίπτωση που η σύμβαση έχει καταγγελθεί πριν από την έναρξη ισχύος της ΠΝΠ, εντός 30 ημερών από την έναρξη ισχύος της. Σε περίπτωση που η τουριστική επιχείρηση δεν ενημερώσει εγγράφως τον πελάτη για την προσφορά του πιστωτικού σημειώματος εντός της σχετικής προθεσμίας, τότε θα πρέπει να επιστραφεί στον πελάτη το οφειλόμενο χρηματικό ποσό.

Αναφορικά με τα αεροπορικά ταξίδια που ακυρώθηκαν, προβλέπονται τα εξής:

• Απαιτήσεις επιστροφής του αντιτίμου αεροπορικών εισιτηρίων προς επιβάτες, λόγω ματαιώσεων πτήσεων, εφόσον προβλέπονται από την ενωσιακή ή εθνική νομοθεσία, ικανοποιούνται με την παροχή προς τους δικαιούχους πιστωτικού σημειώματος ίσης αξίας με το αντίτιμο του εισιτηρίου της ματαιωθείσας πτήσης.
• Το πιστωτικό σημείωμα εκδίδεται από τον αερομεταφορέα και έχει ημερομηνία λήξης 18 μήνες από την έκδοσή του.
• Κατά τη διάρκεια του δεκαοκτάμηνου, ο δικαιούχος του πιστωτικού σημειώματος μπορεί οποτεδήποτε να κάνει χρήση αυτού σε οποιονδήποτε προορισμό του δικτύου του αερομεταφορέα.
• Μέχρι τη λήξη του πιστωτικού σημειώματος, η οφειλή δεν καθίσταται ληξιπρόθεσμη και απαιτητή. Η οφειλή καθίσταται ληξιπρόθεσμη και απαιτητή, εφόσον παρέλθουν δεκαοκτώ μήνες από την έκδοση του πιστωτικού σημειώματος και αυτό δεν έχει χρησιμοποιηθεί.
• Το πλαίσιο αυτό καλύπτει απαιτήσεις που προκύπτουν εξαιτίας ματαιώσεων πτήσεων στο χρονικό διάστημα από τις 25 Φεβρουαρίου 2020 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2020.
• Όλα τα παραπάνω εφαρμόζονται αναγκαστικά και σε συμβάσεις, στις οποίες έχει συμφωνηθεί μεταξύ των μερών, ως εφαρμοστέο όχι μόνο ελληνικό αλλά και αλλοδαπό δίκαιο, εφόσον τα σχετικά δικαιώματα προβλέπονται στην ενωσιακή νομοθεσία.

Σύγχυση με τον Ευρωπαίο Επίτροπο Ρέιντερς

Οι πρώτες αντιδράσεις, πάντως, ήρθαν από τον Ευρωπαίο Επίτροπο Δικαιοσύνης, Ντινιτέ Ρέιντερς, ο οποίος δήλωσε πως «οι καταναλωτές δεν θα πρέπει να δέχονται κουπόνια (voucher) ως επιστροφή των χρημάτων τους για ταξίδια που ακυρώνονται λόγω του κορωνοϊού, παρά μόνο εάν έχουν την εγγύηση ότι μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν αργότερα».

Συγκεκριμένα, ανέφερε πως πρέπει να πληρούνται τρεις προϋποθέσεις: α) η επιστροφή των χρημάτων σε μετρητά να παραμείνει δυνατή σε περίπτωση μη χρησιμοποίησης του κουπονιού μέσα στις καθορισμένες προθεσμίες, β) αυτή η δυνατότητα να αποτελεί επιλογή του καταναλωτή και γ) η φερεγγυότητα του κουπονιού πρέπει να διασφαλίζεται σε περίπτωση χρεοκοπίας ενός εκ των εμπλεκομένων φορέων στο ταξίδι. «Πρέπει να βρεθεί μια ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων των καταναλωτών και της βιωσιμότητας των οργανισμών που συνδέονται με τον τουρισμό», επέμεινε, προκαλώντας σύγχυση.