Ο Λημνιάς καταγωγής Γιώργος Πιαντές, ο τεχνικός υπεύθυνος του ραδιοφωνικού σταθμού «στο Κόκκινο», ο «συγκεντρωσιάρχης» του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα από τη μέρα της εκλογής του στη θέση του Προέδρου του κόμματος μέχρι και στις τελευταίες εκλογές έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών νικημένος από τον καρκίνο.

Ο Γιώργος Πιαντές, αδελφός του Παναγιώτη Πιαντές μέλους του Συντονιστικού της Νομαρχιακής Επιτροπής Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ, πρωαγωνίστηκε και στο στήσιμο του ραδιοφωνικού σταθμού 902 Αριστερά στα FM.

Η κηδεία του Γιώργου Πιαντέ θα είναι πολιτική ενώ θα ακολουθήσει αποτέφρωση του στο αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας.

Συλλυπητήριο μήνυμα Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για το θάνατο του Γιώργου Πιαντέ

«Μετά από γενναία και πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο, ο σύντροφος Γιώργος Πιαντές έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Δευτέρας σε ηλικία 65 ετών, βυθίζοντάς μας στη θλίψη. 

Ο σ. Γιώργος εντάχθηκε στην Αριστερά σε πολύ νεαρή ηλικία. Μέλος του ΚΚΕ και κατόπιν του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ, ο σ. Γιώργος υπήρξε ένας από τους πιο ανιδιοτελείς και ακούραστους αγωνιστές του κόμματος. Ο ρόλος του στην ίδρυση και την καθημερινή λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού «Στο Κόκκινο 105,5» ήταν καταλυτικός. Μέλος του Δ.Σ. της Left Media Α.Ε., ο σ. Πιαντές πρόσφερε όλες τις δυνάμεις του και ήταν πάντοτε στην πρώτη γραμμή σε όλες τις δύσκολες στιγμές. Και, βεβαίως, ήταν η ψυχή όλων των εκδηλώσεων και των φεστιβάλ του ΣΥΡΙΖΑ και της Νεολαίας του, φροντίζοντας με μεράκι την παραμικρή λεπτομέρεια που απαιτείται. 

Απευθύνουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια  στη σύζυγό του, Βάσω, στα παιδιά του, Κώστα και Βασίλη και σε όλη την οικογένεια και τους οικείους του».

Μια συνέντευξη του

Χαρακτηριστική η συνέντευξη του Γιώργου Πιαντέ στο ραδιοφωνικό σταθμό της Λήμνου Limnos FM 100 αμέσως μετά τις πρώτες εκλογές του 2015.

Ποιος είναι ο ρόλος σας στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα;
«Όλα είναι δρόμος... Έχω την ευθύνη των εκδηλώσεων του ΣΥΡΙΖΑ και του Προέδρου. Πρακτικά αυτό σημαίνει ένα οδοιπορικό χωρίς τέλος. Προεκλογικά χρειάζεται αδιάκοπα να "παίζουμε μπάλα" εντός και εκτός έδρας, λύνοντας συνεχώς τεχνικά και άλλα προβλήματα, επινοώντας λύσεις και μοναδικές πατέντες. Προσπαθώντας πάντα, να κρατάμε ισορροπίες ανάμεσα στο καλλίτερο αποτέλεσμα, την αισθητική της αριστεράς, χωρίς να προκαλούμε. Δεν δικαιολογούνται λάθη σ' αυτό που κάνουμε. Δεν έχει κάτι φαντασμαγορικό η δουλειά μας. Ξεπάτωμα έχει... μεγάλη σωματική και πνευματική κόπωση προκειμένου να βγει ένα αποτέλεσμα που να τιμά την εκδήλωση. Η δική μας ομάδα προεκλογικά ήταν μια χούφτα άνθρωποι, τη στιγμή που το αντίστοιχο επιτελείο του Σαμαρά είχε τουλάχιστον 30. Εν τούτοις το αποτέλεσμα του κόπου μας ήταν ανώτερο. Και με οριακό χρηματικό κόστος. Ίσως επειδή βάζουμε κυριολεκτικά την ψυχή μας στη δουλειά».

Πως γνωριστήκατε με το σημερινό πρωθυπουργό;

«Εν όψει μιας εκδήλωσης που δεν έγινε ποτέ. Τέλη Αυγούστου 1999 για τον σχεδιασμό της οργάνωσης του φεστιβάλ νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Τα άλλαξε όλα! Το φεστιβάλ γινόταν πραγματικά φεστιβάλ νεολαίας, από μια γιορτή του κόμματος που περιθωριακά συμμετείχε η νεολαία ως τότε. Ο μεγάλος σεισμός του Σεπτέμβρη στην Αθήνα ματαίωσε τα πάντα. Από τότε όλα κυλούσαν με ρυθμούς καταιγίδας. Υποψήφιος δήμαρχος Αθήνας, συνέδρια ,πρόεδρος του κόμματος, εκλογές 2009. εκλογές Μάη και Ιούνη 2012, Ευρωεκλογές 2014... Οι σχέσεις εμπιστοσύνης χτίζονταν εκεί που πρέπει. Μέσα από τη δουλειά.

Πώς είναι σαν άνθρωπος ο Αλέξης Τσίπρας;

«Ακούει τον συνομιλητή του, εμπιστεύεται, πιάνει αμέσως τι πρέπει να γίνει και τι δεν πρέπει, σκέφτεται έξω από κλισέ. Αυτό βοηθά πολύ τη δική μας δουλειά. Δεν ιδρώνεις δηλαδή να τον πείσεις πάνω σε μία ξεχωριστή ιδέα».

Τί παρατηρήσατε στο κόσμο που βρέθηκε στις συγκεντρώσεις του Άλεξη Τσίπρα, σ αυτή την προεκλογική περίοδο που ο θεατής δεν κατάφερε να δει;
«Ότι θα κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Στις ευρωεκλογές έβλεπες πόνο, κούραση. Τούτη τη φορά έβλεπες ότι ο φόβος είχε σπάσει. Έβλεπες μάτια λαμπερά, πρόσωπα χαρούμενα και συγκινημένα. Έβλεπες αυτό που η Ι. Καρυστιάνη με πέντε κουβέντες, περιέγραψε χθες στο ραδιόφωνο τώρα ξεθαρρεύουμε χωρίς να ξεσαλώνουμε. Η κοινωνία είχε πιστέψει στην ελπίδα. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τον εναγκαλισμό του κόσμου! Στην Κόρινθο δεν μπορούσε να μπει στο χώρο της εκδήλωσης από την κανονική είσοδο... Κι αυτό που αγκάλιαζαν ήταν η ελπίδα».

Εκείνες τις στιγμές των συγκεντρώσεων εσείς βρισκόσασταν μέσα στο van να φανταστώ. Πίεση, ένταση, τί;

«Όταν πέφτει η μουσική και αρχίζει η στιγμή της εκδήλωσης υπάρχει μία μεγάλη συναισθηματική αποσυμπίεση. Που κρατά το πολύ μισή ώρα. Γιατί αμέσως, πίσω από τη σκηνή, πρέπει να αρχίσει η συζήτηση για την επόμενη περιοδεία. Θα σας δώσω το πρόγραμμα ενός τυχαίου διήμερου: Άρτα, Αγρίνιο, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Βόλος. Από τον Αμβρακικό στον Παγασητικό μέσα σε λίγες ώρες. Όσο για το van, στα χέρια ενός άξιου σκηνοθέτη και καλού φίλου, χωρίς effects, η εικόνα απλά αποτύπωνε την πραγματικότητα».

Και μέσα σε όλη αυτή την ένταση των στιγμών, θυμάστε ποτέ να σας έχει βγει συναισθηματισμός; Προσωπικά συναισθήματα;

«Οι αναπόφευκτοι θυμοί, οι καυγάδες, η χαρά, η συγκίνηση, τα πάντα όλα που συμβαίνουν στη δουλειά επάνω, προσωπικά συναισθήματα είναι».

Τί είναι εκείνο που θυμάστε πιο έντονα σ αυτή την προεκλογική περίοδο;

«Το λαμπρό της φινάλε στα Προπύλαια. Εκείνη τη στιγμή που ο Τσίπρας ανέβαινε στην εξέδρα για το πρώτο του δημόσιο χαιρετισμό ως μέλλον πρωθυπουργός, νοιώθαμε ότι τον "παραδίδαμε" στην ιστορία».

Ποιο περιστατικό θα εξιστορούσατε για να περιγράψετε τον Αλέξη Τσίπρα;

«Γηινος, οξυδερκης, ακάματος άνθρωπος, δουλευταράς. Τελειώναμε την μία περιοδεία και πριν στεγνώσει ο ιδρώτας του - μιλάμε για κανονικό ιδρώτα όχι... φιλολογίες - στις ώρες της επιστροφής, εξαντλημένοι όλοι, κουβεντιάζαμε και σχεδιάζαμε την αμέσως επόμενη περιοδεία. Αν εργαστεί με τέτοια ένταση και φιλοτιμία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τότε όλα καλά καμωμένα.».

Ο Τσώρτσιλ είχε πει πως πολιτική είναι η ικανότητα να παρουσιάζεις σήμερα τι θα γίνει αύριο και να εξηγείς αύριο γιατί δεν έγινε. Θα συμφωνούσε ο σημερινός πρωθυπουργός;

«Δεν νομίζω. Ούτως ή άλλως πολιτική για τον ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει να παλεύεις στο παρόν να πετυχαίνεις ό,τι καλύτερο μπορείς εδώ και τώρα και να προνοείς όσα θα καταφέρεις αύριο».

Λήμνος;
«Ο τόπος που λατρεύω. Χρώματα, παραλίες, μυρωδιές, φίλοι αγαπημένοι, το βουητό των αέρηδων, το καφενείο του χωριού ακούγοντας τους γέροντες, και τις φωνές της πρέφας..... Το Ρωμανού που γεννήθηκα, τη Μύρινα που μεγάλωσα και λατρεύω, τα Λύχνα που κατάγεται ο πατέρας μου και εργάζεται τελευταία ο γιος μου. Ήλθε η ώρα πιστεύω, το νησί μας να κατακτήσει αυτό που του αξίζει.».