Με σεβασμό και κατάνυξη τελέστηκε την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου, στην εκκλησία του  Αγίου Θεράποντα Μυτιλήνης, το μνημόσυνο των Μικρασιατών Αγίων που μαρτύρησαν την περίοδο 1918-1923, υπερασπιζόμενοι τα χώματα των προγόνων τους και την πίστη τους, σε μια εποχή διωγμών για τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας.

Λίγο πριν ξεκινήσει η τελετή, ο παπά Θανάσης, δακρυσμένος, μίλησε στους πιστούς για τη δική του προσωπική ιστορία. Με περηφάνια ανέφερε πως κατάγεται από τα Μοσχονήσια και μεγάλωσε ακούγοντας από τη γιαγιά του τις διηγήσεις για τα βάσανα, τις παραδόσεις και τον πολιτισμό των χαμένων πατρίδων.

Κρατώντας με ευλάβεια τον σταυρό του, εξήγησε ότι όταν άνοιξαν τα σύνορα θέλησε να πραγματοποιήσει την επιθυμία της γιαγιάς του και να αναζητήσει το σπίτι όπου έζησε η οικογένειά του. Στην περιπλάνησή του εκεί, βρήκε τον σταυρό ενός ανώνυμου μικρασιάτη ιερέα. Από τότε, όπως είπε, τον φυλάει και τον φορά, τιμώντας όλους τους Αγίους που θυσιάστηκαν.

Με συγκίνηση ο παπά Θανάσης ανέφερε έναν έναν τους απλούς χριστιανούς, τους ιερείς και τους ιεράρχες της Ορθοδοξίας που γνώρισαν τραγικό θάνατο εκείνες τις μαρτυρικές ημέρες, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους μέσα από την προσευχή και την ιστορική μνήμη.