Περίπου εξήντα χρόνια πριν, άνθρωποι της Ερεσού, με μεράκι και όραμα για τον τόπο τους, φύτεψαν δεξιά κι αριστερά του δρόμου που συνδέει το χωριό με τη Σκάλα, μια αλέα από μουριές. Από τη «Φόνισσα» μέχρι το Δημοτικό γήπεδο, τα δέντρα αυτά στάθηκαν μάρτυρες γενεών και εποχών, ποτισμένα με κόπο και φροντίδα από τους ίδιους τους κατοίκους που τα είδαν να ριζώνουν, να μεγαλώνουν και να χαρίζουν σκιά, δροσιά και ομορφιά στον τόπο. Η κίνησή τους εκείνη, απλή αλλά βαθιά συμβολική, δημιούργησε ένα πράσινο τούνελ μήκους περίπου 725 μέτρων, που για δεκαετίες συντρόφευε τη διαδρομή προς τη θάλασσα και αποτελούσε φυσικό καλωσόρισμα για κάθε επισκέπτη της Ερεσού.

Οι μουριές δεν ήταν απλώς δέντρα. Ήταν μέρος της περιβαλλοντικής ταυτότητας και της συλλογικής μνήμης του χωριού. Ανθεκτικές στη λειψυδρία, συνέβαλαν στη ρύθμιση της υγρασίας και της θερμοκρασίας του μικροκλίματος, προστάτευαν το έδαφος και απέτρεπαν την εξάπλωση του επιθετικού αϊλάνθου, του λεγόμενου «βρωμόδεντρου», που σήμερα απειλεί να κυριαρχήσει εάν αφαιρεθεί η φυσική τους παρουσία.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η εικόνα αυτή αλλάζει δραματικά. Ο Περιβαλλοντικός και Κοινωνικός Σύλλογος Ερεσού καταγγέλλει ότι τόσο η αδιαφορία όσο και οι λανθασμένες παρεμβάσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν οδηγήσει στην καταστροφή αυτού του φυσικού μνημείου. Για χρόνια τα δέντρα έμεναν χωρίς σωστό κλάδεμα, ενώ πέρυσι και φέτος υπέστησαν βίαιες και απερίσκεπτες παρεμβάσεις, ακόμη και μέσα στο καλοκαίρι, χωρίς την παρουσία γεωπόνου, με αποτέλεσμα να ακρωτηριαστούν και να αλλοιωθεί η φυσική τους μορφή.

Όπως επισημαίνει ο Σύλλογος, τα επιχειρήματα περί «ασφάλειας» και «γήρανσης» των δέντρων δεν ευσταθούν. Οι μουριές, με σωστή και τακτική φροντίδα, δεν αποτελούν κίνδυνο, ενώ η λύση για όσα έχουν γεράσει δεν είναι το ξερίζωμα, αλλά η ανανέωση μέσω νέας δεντροφύτευσης. Αντίθετα, οι πρακτικές των τελευταίων ετών φαίνεται να στοχεύουν σε πλήρη εκρίζωση, χωρίς κανένα σχέδιο αντικατάστασης ή προστασίας του περιβάλλοντος χαρακτήρα της περιοχής.

Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, ο Σύλλογος αναλαμβάνει πρωτοβουλία. Προτείνει να αναλάβει ο ίδιος, με τη συμμετοχή ειδικού γεωπόνου και εθελοντών κατοίκων, το έργο του σωστού και επιστημονικά τεκμηριωμένου κλαδέματος από το 2026. Η πρόταση θα κατατεθεί επίσημα στο Τοπικό Συμβούλιο Ερεσού, στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και σε κάθε αρμόδια αρχή, με στόχο να διασωθεί ό,τι απέμεινε από αυτή την εξηντάχρονη κληρονομιά.

«Οι μουριές της Ερεσού είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας, της ιστορίας και της ομορφιάς του τόπου μας» τονίζει η Πρωτοβουλία Ερεσού. «Καλούμε τους κατοίκους να στηρίξουν την προσπάθεια να σωθούν. Να σεβαστούμε τον κόπο των προγόνων μας και να παραδώσουμε στα παιδιά μας έναν δρόμο πράσινο και ζωντανό όπως τον γνωρίσαμε».