"Ο Ερντογάν εργαλειοποιεί το προσφυγικό, "Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες για τα συμφέροντά του", "Απαράδεκτη για όλους η εργαλειοποίηση μεταναστών και προσφύγων", "Η Τουρκία εργαλειοποιεί πρόσφυγες και μετανάστες για να αποκτήσει πολιτικά και οικονομικά οφέλη".

Σωστά. Συμφωνώ απόλυτα με τα παραπάνω. Που, ειρήσθω εν παρόδω, είναι, είτε δηλώσεις του υπουργού εξωτερικών Ν. Δένδια είτε τίτλοι άρθρων φιλοκυβερνητικών εφημερίδων (Καθημερινή, in.gr κλπ).

Κι όχι μόνο αυτά. Κάποιοι προχωρούν περισσότερο. Έτσι, λοιπόν, διαβάζουμε στα "Νέα" (ηλεκτρονική έκδοση, 1η Μαρτίου 2020, Λευτ. Χαραλαμπόπουλος): "... Οι πρόσφυγες δεν μπορούν να γίνουν εργαλείο άσκησης πολιτικής. Οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι και έχουν δικαιώματα.

Όμως αυτό αφορά και την ελληνική πλευρά. Δεν μπορούμε να τους αντιμετωπίζουμε σαν εισβολείς και σαν απειλή. Το διεθνές δίκαιο ορίζει σαφώς ότι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να φτάνουν με ασφάλεια στις χώρες από τις οποίες θέλουν να ζητήσουν ανθρωπιστική προστασία. Δεν μπορούμε να έχουμε ανθρώπους εγκλωβισμένους σε "ουδέτερες ζώνες" ούτε ανθρώπους να κινδυνεύουν να πνιγούν στα νερά της Μεσογείου. Η Ελληνική πλευρά δεν μπορεί να απαντήσει στον κυνισμό του Ερντογάν με βαναυσότητα...".

Αυτά έχουν γραφτεί και ειπωθεί κατά διαστήματα. Εμείς όμως τι κάνουμε;
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Καταρχάς έχουμε το "Δουβλίνο 2", που σημαίνει ότι σε όποια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης φτάσουν πρόσφυγες μένουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ εκεί. Αλήθεια, ποιος νόμος και προφήτης -διεθνές δίκαιο, συμβάσεις για πρόσφυγες κλπ- προβλέπει κάτι τέτοιο;

Στη συνέχεια έχουμε την συμφωνία Τουρκίας- Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα κείμενο μνημείο φαρισαϊσμού και για το πώς μπορεί κανείς να διατυπώσει σ' ένα χαρτί και να προβλέψει- προετοιμάσει όλα αυτά που γίνονται σήμερα, να τα επιβάλλει στους εμπλεκόμενους , και στο τέλος να του πουν κι ευχαριστώ.

Και για να λέμε τα πράγματα με τα ονόματά τους αυτός που ετοίμασε και επέβαλε τη συμφωνία είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτοί που την υφίστανται αλλά είπαν, τότε, κι ευχαριστώ ήταν Ελλάδα και Τουρκία, και βέβαια τα θύματα της όλης υπόθεσης ήταν οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες.

Γιατί όλα αυτά που συμφωνήθηκαν δεν είχαν καμία σχέση ούτε με το διεθνές δίκαιο, ούτε με τη σύμβαση της Γενεύης, πόσο μάλλον αυτά που γίνονται.

Είναι αυτές ακριβώς οι συμφωνίες που προετοίμασαν και υλοποίησαν τα κολαστήρια που είναι σπαρμένα στα νησιά υποδοχής των προσφύγων και μεταναστών.
Είναι αυτές ακριβώς οι συμφωνίες που έστρεψαν τους πληθυσμούς των νησιών κατά των προσφύγων.

Μ' αυτές τις συμφωνίες, οι θύτες των πολέμων, όσους γλίτωσαν απ' τους βομβαρδισμούς κι απ' τα πεδία των μαχών, τους προλαβαίνουν στον δρόμο και τους αποτελειώνουν.

Ναι, πράγματι ο Ερντογάν εργαλειοποίησε και εργαλειοποιεί τους πρόσφυγες και το προσφυγικό. Όμως οι πρώτοι διδάξαντες, οι δάσκαλοι στο είδος, είναι άλλοι.