Ζέχνει η ατμόσφαιρα..

Μια διάχυτη δυσωδία να πηγαίνει μέχρι το μεδούλι, να εισβάλλει στο μυαλό, να σε πνίγει, να μη μπορείς ν’ ανασάνεις, να μη σ’ αφήνει να κοιμηθείς χωρίς εφιάλτες.

Είναι σα να κοιλοπονά η κοινωνία και να γεννοβολά, ασχήμια και βρόμα χρόνων.

Το είπε ο «άγιος» Άνθιμος καιρό τώρα, όταν αποκαλύφθηκε ο βιασμός μιας τρυφερής ψυχής στο Παπάφειο:

«Συμβαίνουν αυτά. Υπερβολική δημοσιότητα, δίνετε..»

Αυτός είναι ο κόσμος μας τέκνα του Θεού, αποδεχτείτε το.

Έτσι λειτουργεί το σύστημα.

Είναι το αναφαίρετο προνόμιο της «Εξουσίας»!

Το επιβεβαιώνει και ο αξιότιμος κ. Γεωργουσόπουλος:

«Αυτά όλα, τα ήξερα. Οι βιασμοί ήταν σχεδόν, θεσμική συμπεριφορά στο θέατρο»

Κάτι ζέχνει στην κοινωνία μας..

Εκεί στο Νταχάου του Καρά-Τεπέ, σ’ αυτό το κολαστήρι ψυχών και σωμάτων, βασανίζονται και σιγολυώνουν χιλιάδες άνθρωποι.

Χιλιάδες παιδιά!

Άνθρωποι, λέμε..

Άνθρωποι σαν εμάς, λέμε

Και παιδάκια.

Σαν τα δικά μας παιδιά, σα τα παιδιά σου φίλε, σαν τα εγγόνια σου, λέμε.

Μια νέα «δομή», που αντικατέστησε μιαν άλλη «δομή» που την έκαψε η απόγνωση και προετοιμάζει μια νέα «δομή» πιο λειτουργική.

Το χρήμα να κινείται, η πελατεία να πληθαίνει, το γκουβέρνο να επιβιώνει, το σύστημα να μακροημερεύει και..

Και την ίδια στιγμή, γεμίζει η εικονική μας πραγματικότητα στο διαδίκτυο με γκουρμέ φαγητά, με όμορφα τετράποδα, με γλυκανάλατους Βαλεντίνους, με δάκρυα και like και φωτογραφίες

Και φατσούλες συμπαράστασης και συμπόνιας για το φουκαρά το ντελιβερά που μόλις μας χτυπά το κουδούνι για την παραγγελιά μας!

Κάτι ζέχνει, ρε παιδιά..

Πολιτισμός και Παιδεία, οι πρώτοι «στόχοι» τους.

Αστυνομία στα ΑΕΙ, μείωση των δαπανών για την παιδεία, μείωση των εισακτέων, κατάργηση Σχολών, όλα για την αναβάθμιση των πανεπιστημίων, όλα για τη νέα γενιά.

Για τους νέους μας, που δε διστάζουμε να τους ξευτελίζουμε στους «ναούς» της Τέχνης, του Πολιτισμού, του Αθλητισμού, ακόμα και σε αστυνομικά τμήματα, ξεβρακώνοντας τους.

Όλα,  για το καλό τους….

Και όλα μοιάζουν «κανονικά», στην όμορφη «δημοκρατία» μας και όλοι περιμένουμε τη «γενναία φωνή» που θα σπάσει το απόστημα κι’ εμείς θα τη χειροκροτήσουμε και θα πάρει χιλιάδες like και αρκετό τηλεοπτικό χρόνο!!

Ρε παιδιά, δε νοιώθετε πως κάτι ζέχνει…

Δε νοιώθετε πως τούτη την κοινωνία την περιτριγυρίζει μια ανίατη αρρώστια;

Και δε νοιώθετε πως το πιο ανησυχητικό, είναι πως αρχίζουμε να τη συνηθίζουμε όλη τούτη την αρρώστια;

Κάτι ζέχνει, ρε παιδιά..

Κάτι πρέπει να γίνει ρε παιδιά..

Δηλαδή, κάτι πρέπει ΕΜΕΙΣ να κάνουμε.