Η αλήθεια είναι ότι την υγεία όσοι την έχουμε την θεωρούμε δεδομένη, απαρατήρητη. Μόνο όταν κάποιος δικός μας ή εμείς οι ίδιοι πάθουμε κάτι συνειδητοποιούμε το πόσο ευάλωτοι είμαστε.

Τότε μόνο εκτιμούμε. Το νοιάξιμο, το ενδιαφέρον από φίλους, γνωστούς, εργαζομένους στον κλάδο της υγείας.

Όταν περιμένεις έξω από τα χειρουργεία ο χρόνος διαστέλλεται και συ γίνεσαι συγγενής με τον ξένο. Συνειδητοποιείς τί είναι σημαντικό και με το τρόμο ανακαλύπτεις ότι τα ουσιώδη δεν είναι στο χέρι σου. Δεν μπορείς να τα ελέγξεις.
Είσαι άνθρωπος. Άνθρωπος εξαρτώμενος από ανθρώπους και το μόνο που έχει σημασία είναι η ευλογία.

Ο λόγος ο καλός, η καλημέρα, τα μάτια που γελούν.

Μικρές Κυριακάτικες λειτουργίες συμβαίνουν καθημερινά στο Νοσοκομείο. Αληθινές Προσευχές ψυχής υψώνονται στον ουρανό και ξένοι μεταξύ τους μιλούν για την ουσία που αποκρύπτουν ακόμη από τους δικούς τους.

Γιατροί, νοσοκόμοι, φύλακες, Γραμματεία , τεχνικοί και καθαρίστριες καθημερινά είναι στις επάλξεις σε δύσκολες εποχές με ελλείψεις και μια Πανδημία που εξακολουθεί να αμφισβητείται και να καπηλεύεται από πολλούς.
Ένα ευχαριστώ σε όλους αυτούς που την δύσκολη ώρα παρόλο τα δικά τους προβλήματα στέκονται στο πλευρό μας λοιπόν. Όρθιοι αξιοπρεπείς χαμογελαστοί, αξιόμαχοι.

Υπάρχουν Ελλάδες πολλών ταχυτήτων. Εμείς επιλέγουμε να στεκόμαστε δίπλα στην διαυγή, του Φωτός και της υπέρβασης.

Πάντα αυτοί έσωζαν την παρτίδα και την Πατρίδα άλλωστε, οι αφανείς, οι γελαστοί ή εν γνώση τους γελασμένοι που συνεχίζουν.
Καλησπέρα είπα;