Είναι γεγονός ότι το έχουμε σε αυτό το τόπο να γκρινιάζουμε για το κάθε τι.

Έχουμε όλοι γνώμη επί παντός επιστητού.Τι να κάνουμε είναι του χαρακτήρα μας.

Το αποτέλεσμα;Πάντα ότι κάτι στραβώνει.Πόσες προσπάθειες και ελπίδες δεν έχουν πάει φούντο.Δεν θα απαριθμήσω παραδείγματα,εξάλλου είναι γνωστά και γίνεται κουραστικό να τα ξαναλέμε.Το χειρότερο είναι ότι δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας.

Οι αποφάσεις σχετικά με σοβαρά θέματα που αφορούν τη ΠΟΛΗ,παίρνονται ανάλογα από πού γέρνει η πλάστιγκα,καμιά φορά και με τη χρήση μιας ψήφου.

Προφανώς αναφέρομαι στις λεγόμενες πολιτικές αποφάσεις και μέχρι εδώ τίποτα το κακό.Εξ' άλλου έχουμε εκχωρήσει- εξουσιοδοτήσει- συμπολίτες μας να αποφασίζουν και θα αξιολογηθούν.

Το ζητούμενο είναι με ποια κριτήρια παίρνονται αυτές οι αποφάσεις και κατά πόσο εκτός από πολιτικά είναι αντικειμενικά και τεκμηριωμένα.

Γιατί δεν μιλάμε για το σπίτι μας αλλά για το κοινό καλό,το όφελος του πολίτη,αυτό είναι  που πρέπει να υπαγορεύει τη κάθε απόφαση.

Χαίρω πολύ θα μου πείτε....δεν θα ξανακούσουμε τα αυτονόητα…

Παρακολουθώ τα δημοσιεύματα στο τύπο,σχετικά με τη τύχη του ταλαίπωρου και εγκαταλειμμένου από χρόνια κλειστού κολυμβητηρίου στο λιμάνι,δίπλα στο κουφάρι των πρώην αποθηκών της Ε.Α.Σ.Λ.

Ορισμένα συνηγορούν υπέρ της άποψης να κατεδαφιστεί και άλλα να αποκατασταθεί.

Πρόσφατα διάβασα ότι αποφασίστηκε η αποκατάσταση του κολυμβητηρίου.Αφορμή οι πολύχρωμες χάντρες που μας δόθηκαν σαν ( αντισταθμιστικά οφέλη) λόγω του μεταναστευτικού,.

Προφανώς πρόκειται για πολιτική απόφαση και ερχόμαστε στο ΑΜΗΝ που είναι το θέμα των κριτηρίων και αναρωτιόμαστε.

 Έχει εκτιμηθεί το κόστος σε περίπτωση κατεδάφισης;Γιατί πέρα από τις τεχνικές δυσκολίες τίθεται και θέμα του περιβαλλοντικού αποτυπώματος.

Υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του Σ.Α.; Αλήθεια σε αυτή τη περίπτωση τι θα γίνει αυτό το κενό;

Πάρκινγκ ενοικιαζομένων αυτοκινήτων-μια αλάνα-ή πάρκο;

Είναι γνωστό ότι έχουν ξοδευτεί κονδύλια σε μελέτες σχετικά με τη στατική επάρκεια και την αποκατάσταση του κτηρίου.Γιατί ξοδεύτηκαν αυτά τα χρήματα;

Τέθηκε θέμα master plan στο οποίο προβλέπεται η κατεδάφιση ή δεν προβλεπόταν και θα έπρεπε να προβλέπεται.Σήμερα διάβασα στο τύπο ότι ακόμα το λιβανίζουν.Γιατί; Ας μη μιλήσω.Προβλεπόταν από το Γ.Π.Σ ή το χωροταξικό να γίνει κάμπ στο Καρά-Τεπέ που το βαφτίσαμε και Μαυροβούνι;Κι όμως αποφασίστηκε σε μια νύχτα ερήμην της τοπικής κοινωνίας.

Λόγω έκτατης ανάγκης,την οποία προκάλεσε η αδυναμία μας να είμαστε προβλεπτικοί σε βάθος χρόνου.Θα τολμούσα τη πρόβλεψη ότι σε περίπτωση κατεδάφισης θα παραμείνει ένα κενό με μπάζα,μέχρι να αποφασιστεί τι θα γίνει, αν γίνει.

Γιατί είναι γνωστό πόσο αργά πηγαίνουν τα έργα.

Επιχειρήματα αρχιτεκτονικής φύσης και ζητήματα αισθητικής,με το αιτιολογικό ότι προβάλλεται το κτίριο στο μέτωπο των ιστορικών κτιρίων μπορεί και να ευσταθούν.

(Είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται τα,τελευταία στα πρακτικά των αρμοδίων συμβουλίων κι' ένα κακό μαντάτο για το μελετητή,ο οποίος μπορεί να έβγαλε τα ματάκια του πάνω στη μελέτη και να είναι και απλήρωτος).

Τέλος εάν τίθεται τέτοιο θέμα πρέπει να αναλογιστούμε πόσα είναι τα κτίσματα και τα παρακτίσματα της προκυμαίας που προβάλλονται στο μέτωπο της παλιάς πόλης και στο Κάστρο και μάλιστα με τις ευλογίες της πολιτείας σύμφωνα με την εκάστοτε νομοθεσία.

 Έτσι τα έβλεπαν τότε τα πράγματα οι άνθρωποι και την έννοια της ανάπτυξης.Μπορεί και να ακούγεται ότι δεν είναι όμορφο κτίριο,όμως το τι είναι το ωραίο και τι όχι είναι σχετικό και μεταβάλλεται από εποχή σε εποχή.

Το κτίριο έγινε επί Χούντας…άλλο επιχείρημα κι' αυτό.

Πράγματι,όμως ας μη ξεχνάμε μελετήθηκε από ένα άκρως δημοκρατικό άνθρωπο τον αξέχαστο Αντώνη Τρίτση (1937-1992) ο οποίος άφησε τη σφραγίδα του στη πολιτική με το ήθος του αλλά και με το πάθος του στη πολεοδομία και  την αρχιτεκτονική.

 Δυστυχώς η μελέτη δεν εφαρμόστηκε όπως συμβαίνει συνήθως,όταν ο μελετητής δεν είναι  ο επιβλέπων ή ξεφεύγει ο προϋπολογισμός.

Το πρόπλασμα είχε εκτεθεί για πολύ καιρό στο Δημοτικό Θέατρο είχα εντυπωσιαστεί επειδή επρόκειτο για ένα κτίριο της μοντέρνας αρχιτεκτονικής επί τέλους στη πόλη  σύμφωνο με την εποχή του.(Το ίδιο θα έπρεπε να γίνεται με τις μελέτες που γίνονται για σημαντικά έργα στη πόλη, όπως το Δημαρχείο ,οι αναπλάσεις κτλ.) και ενημέρωση δεν εννοείται η δημοσίευση στο τύπο μικρογραφιών.

Φαίνεται όμως ότι οι εποχές που ενημερωνόταν ο Σύλλογος των Αρχιτεκτόνων έχουν παρέλθει οριστικά.

Αλήθεια πόσες φορές συντηρήθηκε;

Συμβαίνει με τα κτίρια του δημοσίου.Ξεχνιούνται στο χρόνο.

( Ευτυχώς το ιστορικό σχολικό συγκρότημα του 6ου Δημοτικού επισκευάζεται.Είναι έργο ενός εκ' των κυρίων εκπροσώπων του νεοελληνικού μοντερνισμού του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού,(1903-1976).Θα έπρεπε να έχει ήδη χαρακτηριστεί διατηρητέο.Δεν είναι λίγες οι σχετικές αναφορές στο τύπο για τη τύχη του έργου και την ενεργειακή αναβάθμιση του κτιρίου.Ελπίζουμε οι όποιες επεμβάσεις να σεβαστούν τη μορφή και κυρίως τις λεπτομέρειες που το χαρακτηρίζουν).

Τα κτήρια δεν πρέπει να κατεδαφίζονται αβίαστα,επιβάλλεται να σεβόμαστε την ιστορικότητα τους.

Υπάρχει αρκετό κτιριακό απόθεμα στη πόλη σε ιδιωτικά και δημόσια κτίρια.Χρειάζονται βέβαια στατική ενίσχυση και με μια σωστή αρχιτεκτονική μελέτη μπορεί να εκσυγχρονίζονται για να ανταποκριθούν σε νέες ανάγκες.Το ίδιο ισχύει και για το κολυμβητήριο το οποίο είναι συνδεδεμένο με τη νεώτερη ιστορία της πόλης και έχει αποτυπωθεί στη μνήμη των νεώτερων αθλητών και γενικότερα των Μυτιληνιών.Μπορεί να αποκατασταθεί και θα ήταν ευχής έργο.Η τεχνογνωσία και η τεχνολογία υπάρχει.(Μια παρατήρηση το ποσό που ανακοινώθηκε ότι θα διατεθεί προέκυψε από κάποια μελέτη;).

Ενα καλά μελετημένο κτίριο αναβαθμίζει το αστικό περιβάλλον και προσθέτει στην αξία της  περιοχής.

Η χρήση που θα δοθεί είναι ζητούμενο παράλληλα με τη σκέψη της ανταποδοτικότητας.Να εξασφαλιστούν τουλάχιστον τα έσοδα για τη συντήρηση του κτιρίου.

Προϋπόθεση είναι η όποια απόφαση να παρθεί μετά  από μια καλά τεκμηριωμένη και εμπνευσμένη μελέτη,η οποία θα είναι αποτέλεσμα αρχιτεκτονικού διαγωνισμού (επί τέλους) και όχι εκ των ενόντων των τεχνικών υπηρεσιών.Ας μου συγχωρεθεί η δυσπιστία.

Δεν έχει να κάνει με συναδέλφους,αλλά με τις ακολουθούμενες πρακτικές.

Για να γίνω περισσότερο κατανοητός θα παραπέμψω σε παραδείγματα κτιρίων σε όλη τη χώρα τα οποία είναι αποτελέσματα διαγωνισμών.

(Βέβαια φρόντισαν πρόσφατα να τροποποιήσουν τη νομοθεσία ώστε να μην είναι απαραίτητοι οι διαγωνισμοί,δεν θα το σχολιάσω.Φαίνεται ότι βολεύει).

Σημειώνω ότι δεν είχα καμία πρόθεση να συνηγορήσω υπέρ της μιας ή της άλλης άποψης το θέμα είναι καθαρά τεχνικό.

Εν τω μεταξύ μπορούμε να ονειρευόμαστε την συνολική αντιμετώπιση σχετικά με την ανάπλαση του μετώπου του λιμανιού,τη μεταφορά του εμπορικού λιμανιού για να αποσυμφορηθεί επί τέλους η πόλη από τις νταλίκες.

Στρατής Φραντζέσκος-Αρχιτέκτων