Ο κορυφαίος Έλληνας υπερμαραθωνοδρόμος, ο «El Fantasma» του ελληνικού trail running, Φώτης Ζησιμόπουλος αναδείχτηκε νικητής του Σπάρταθλου για το 2021, νικητής του ROUT 100 miles το 2020, 3ος στον αγώνα Transgrancanaria το 2021, νικητής του Tenerife Blue Trail το 2022. Επόμενος στόχος του είναι ο αγώνας του UTMB στις Άλπεις (170 km και 10.000 μέτρα θετικής υψομετρικής) τον ερχόμενο Αύγουστο.

Τυχαία βρέθηκε στη Λέσβο πριν από έξι χρόνια, την αγάπησε και διατηρεί στενούς δεσμούς με το νησί ακόμη και σήμερα, που πλέον ζει μόνιμα με την οικογένεια του στη γενέτειρα του το Αγρίνιο. Μόνο ευχάριστες αναμνήσεις έχει να θυμάται, καθώς αποτελεί το μέρος απ’ όπου ξεκίνησε η πετυχημένη αθλητική του πορεία. Δέχθηκε να μας παραχωρήσει αυτή τη συνέντευξη, λίγες μέρες μετά τη νίκη του στον αγώνα 102 χιλιομέτρων στην Τενερίφη της Ισπάνιας και ενόψει των επόμενων αγώνων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

• Αγιάσος. Τι έρχεται στο μυαλό σου στο άκουσμα του τόπου;

Είναι ο τόπος που ξεκίνησα το τρέξιμο. Αν δεν έπαιρνα μετάθεση εκεί δε θα το ξεκινούσα ποτέ. Δε θα μάθαινα ποτέ τι μπορώ να κάνω με το τρέξιμο. Τον αγαπάω τον τόπο σίγουρα. Πέρασα ωραία. Τα μονοπάτια ήταν φανταστικά για τρέξιμο. Αν και υστερεί σε υψομετρικά, η θέα και η φύση είναι τρομερά.

• Έμεινες ευχαριστημένος από την παραμονή σου εδώ;

Το αγάπησα το χωριό 100%. Ο κόσμος έχει τις ιδιαιτερότητές του. Έχει μια ισορροπία ωστόσο. Λύνει τα προβλήματά του.Έκανα φίλους με τους οποίους ακόμα και σήμερα διατηρώ στενή σχέση, όπως τον Χρήστο Δαγέλη και τον Δημήτρη Ταράνη.

• Δράκουλας, Πατσαβούρα, Τσουλέκ, τι αναμνήσεις σου ξυπνάνε τα ονόματα αυτών των μονοπατιών ;

Έχω ξεχωρίσει το μονοπάτι της Πατσαβούρας. Με αυτό το μονοπάτι έχουμε δεθεί συναισθηματικά. Έχω ανέβει και κατέβει τόσες φορές τη διαδρομή προς την κορυφή για τον Όλυμπο Αγιάσου που γίναμε φίλοι με αυτό το μονοπάτι. Δεν υπάρχει πέτρα που να μην έχω πατήσει. Γενικώς η Αγιάσος έχει τρομερές διαδρομές να επιλέξεις, τόσο διαφορετικές και μες στο πράσινο, που δε βαριέσαι ποτέ. Το Δράκουλα δε θα τον ξεχάσω, γιατί τον ανέβηκα ένα πρωί στις 4 με ομίχλη και πραγματικά ήταν θρίλερ (γέλια). Νόμιζες ότι όντως από κάπου θα πεταχτεί ο δράκουλας.

• Ποιες είναι οι διαδρομές που θα πρότεινες για ορεινό τρέξιμο στη Λέσβο;

Έτρεξα πιο πολύ τα μονοπάτια της Αγιάσου. Μπορούν να σου προσφέρουν τα πάντα. Οι διαδρομές είναι όλες μέσα στο πράσινο και μπορείς να κατέβεις σχεδόν μέχρι τη θάλασσα. Μόνο η Αγιάσος θα μπορούσε να φιλοξενήσει έναν μεγάλο αγώνα στο νησί. Έχει πολύ ωραία μονοπάτια.

• Πώς από απλός δρομέας έφτασες να συγκαταλέγεσαι στους καλύτερους δρομείς υπεραποστάσεων (2ος παγκοσμίως για το 2021 σύμφωνα με την Spartan Trail World Champ) και να ανταγωνίζεσαι ελίτ αθλητές σε κορυφαίους αγώνες;

Το τρέξιμο το ξεκίνησα για πλάκα. Και μέσα από την πλάκα ξεκίνησα να δοκιμάζω τις δυνατότητές μου. Σιγά - σιγά βάζοντας μεγάλους στόχους, όχι μικρούς, το κυνήγησα. Όπως κυνηγάω τα πάντα στη ζωή μου. Είπα στον εαυτό μου γιατί να κάνουν τέτοιες επιδόσεις μόνο ξένοι αθλητές και όχι εμείς; Έβλεπα με τον καιρό ότι έχω δυνατότητες και μεγάλα περιθώρια βελτίωσης κι έτσι προχώρησα. Αν με ρωτούσες στην αρχή της δρομικής πορείας μου αν με βλέπω ανάμεσα στους αθλητές του Utmb θα το έλεγα τρελό. Θέλω να το βλέπω σαν πλάκα με πολλή δουλειά και να το χαίρομαι όσο μπορώ.

• Ημιμαραθώνιος, μαραθώνιος, βουνό, άσφαλτος, 80άρια, 100άρια στο βουνό, 100 μίλια στο βουνό, Σπάρταθλο, 24ωρο σε γήπεδο. Τα έχεις κάνει όλα και πάντα σε υψηλό επίπεδο. Τελικά τι αρέσει στο Φώτη;

Μ' αρέσει το τρέξιμο. Μ' αρέσει να ανακαλύπτω τον εαυτό μου. Μ' αρέσει να βάζω στον εαυτό μου προκλήσεις και στόχους και να τα πετυχαίνω. Μ' αρέσουν πιο πολύ οι μεγάλες αποστάσεις, που δεν ξέρεις τι σε περιμένει, που μοιάζουν με αγώνες επιβίωσης. Που πάνε όλα καλά και ξαφνικά γυρνάνε ανάποδα και αντίστροφα. Είναι όπως στην καθημερινότητα. Τα ultra είναι τρόπος ζωής και γι' αυτό τα προτιμώ για όσο παραμείνω ενεργός.

• Έχει περάσει ποτέ από το μυαλό σου σε κάποιον αγώνα να εγκαταλείψεις; Αν αισθανθείς ότι οι δυνάμεις σου σε εγκαταλείπουν τι σου δίνει δύναμη να συνεχίσεις;

Τώρα τελευταία (γέλια) σκέφτομαι συνέχεια ότι κάθε αγώνας είναι ο τελευταίος μου και ότι θα εγκαταλείψω το τρέξιμο. Αυτό με κρατάει και μου δίνει κουράγιο σε κάθε αγώνα (γέλια). Λέω στον εαυτό μου άντε κάνε κουράγιο και δεν θα ξανατρέξεις (γέλια). Υπάρχουν και φορές σε αγώνες που δε σκέφτομαι τίποτα. Είμαι κενός. Αυτό βοηθάει πολύ. Απλώς να τρέχεις, χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα. Είμαι σβηστός σε συναισθήματα σε αυτό το κομμάτι. Δε σκέφτομαι οικογενειακές ή άλλες στιγμές.

• Σώμα ή μυαλό; Ποιο «σπάει» πιο εύκολα;

Το ένα ακολουθεί το άλλο. Δεν μου έχει τύχει να παραδώσει το σώμα τελείως, εκτός απ' τον 24ωρο αγώνα που συμμετείχα. Εκεί διαλύθηκα. Το μυαλό τότε δεν μπορούσε να βοηθήσει μετά τα 236 χλμ. Το σώμα παρέδωσε. Σίγουρα το μυαλό και η ψυχολογία βοηθάνε πάρα πολύ έναν αγώνα ultra. Αλλά πρέπει να είσαι προπονημένος και καλά σωματικά για να βοηθήσει το μυαλό. Είμαι άνθρωπος της σκληρής προπόνησης κι αυτό με βοηθάει να σταθώ και σαν μυαλό μες στον αγώνα. Λέω στον εαυτό μου, έχεις δουλέψει πάρα πολύ, το έχεις πιστέψει πάρα πολύ, συνέχισε, μπορείς να το κάνεις. Κι έτσι καταφέρνω και πιέζω. Οπότε το μυαλό βοηθάει το σώμα και αντίστροφα. Όμως, αν καταστραφεί το ένα χάνεται το παιχνίδι. Το μυαλό είναι μεν πιο δυνατό αλλά αν το κορμί διαλυθεί δε σε σώζει το μυαλό όσο κι αν το προσπαθείς

• Τα παιδιά σου θα ήθελες να ακολουθήσουν την πορεία σου στο τρέξιμο με την αφοσίωση και το πάθος που δείχνεις εσύ;

Θέλω να ακολουθήσουν αυτό που τους αρέσει. Προτιμώ σε αυτή τη φάση να κάνουν ομαδικά αθλήματα για κοινωνικοποίηση. Αν τους αρέσει αυτή η «τρέλα» (γέλια) ας το ακολουθήσουν.

• Με τη νίκη σου στο Σπάρταθλον θα μείνει το όνομά σου στην ιστορία. Τι σημαίνει για σένα αυτός ο άθλος;

Ήταν ένας αγώνας όπου πήγα κόντρα σε πολλά. Πολλοί δεν πίστευαν ότι θα τα καταφέρω. Εμένα μ' αρέσει να με περιμένουν στη γωνία και να μου λένε ότι δε θα τρέξω, δε θα τα καταφέρω. Με πεισμώνει. Ξεκίνησε σαν ένας απλός αγώνας στο μυαλό μου, όπως και όλοι οι αγώνες που συμμετέχω. Τους αντιμετωπίζω με μια ελαφρότητα. Αλλά όταν τερμάτισα και κατάλαβα πόσο το ήθελε ο κόσμος, όταν ένιωσα τον παλμό του κόσμου μέσα στον αγώνα, κατάλαβα ότι δεν ήταν ένας απλός αγώνας, αλλά κάτι παραπάνω. Με αναγνωρίζει από αυτό ο κόσμος, το χαίρεται πολύ, με επιβραβεύει και γι' αυτό έχει άλλη αξία πλέον για μένα. Γι' αυτό το λόγο θα τρέξω ξανά σε αυτή τη διοργάνωση.

• Η πορεία σου αποτελεί έμπνευση για όσους ασχολούνται με το τρέξιμο. Τι πιστεύεις ότι κάνει έναν δρομέα επιτυχημένο, ο στόχος για υψηλότερες επιδόσεις ή η ευχαρίστηση σε κάθε στιγμή της διαδρομής;

Πειθαρχία και σωματική κατασκευή. Γιατί δεν κάνουν όλοι για όλα τα αθλήματα. Αν θες να εξελιχθείς πρέπει να βγάλεις την ευχαρίστηση από το πλάνο. Η ευχαρίστηση είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι. Η ευχαρίστηση έρχεται από την κατάκτηση στόχων. Η αγνή ευχαρίστηση του τρεξίματος για την πλάκα δεν συνδυάζεται με τον πρωταθλητισμό. Όταν κυνηγάς τις επιδόσεις χάνεται η ευχαρίστηση.

• Προπόνηση, διατροφή, ξεκούραση. Βάλε τα σε σειρά ανάλογα με τη σπουδαιότητά τους για σένα.

Προπόνηση σκληρή, διατροφή και ξεκούραση. Τα δύο τελευταία λειτουργούν συμπληρωματικά θα έλεγα. Δεν έχει νόημα το ένα χωρίς το άλλο.

• Ποιοι αγώνες σε έχουν σημαδέψει περισσότερο;

Όλοι οι αγώνες ultra σου αφήνουν μια χαρακιά. Όλοι σημαδεύουν το κορμί σου. Απ' όλους έχω κάτι να θυμάμαι. Όχι τόσο θετικά, όσο την ταλαιπωρία που βίωσα σε κάθε αγώνα. Τα θετικά τα ξεχνάς εύκολα. Αυτά που σε σημαδεύουν είναι οι δυσκολίες και τις θυμάσαι και τις ξαναθυμάσαι. Ελπίζεις να μην τις ξαναζήσεις σε άλλο αγώνα. Οι χαρές περνάνε γρήγορα. Τις ζεις εκείνη τη στιγμή.

• Εάν σου πρότειναν να τρέξεις σ' έναν αγώνα με συμμετέχοντες από τη φυλή Tarahumara τι θα έκανες;

Θα έτρεχα με μεγάλη χαρά. Αν και πιστεύω ότι δεν είναι τόσο ανταγωνιστικοί, λόγω του γεγονότος ότι το επίπεδο των επαγγελματιών αθλητών έχει ανέβει πάρα πολύ. Η φυλή έχει στην κουλτούρα της το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων, αλλά αν σ' ενδιαφέρει ο ανταγωνισμός πρέπει να τρέξεις με μεγάλους αθλητές. Να ζήσεις την εμπειρία ναι, αλλά από αθλητική άποψη πιστεύω ότι δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί σε υψηλό επίπεδο.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι αν θες να πετύχεις είναι καλό να βάζεις στόχους, να κυνηγάς τα όνειρά σου γενικά, όχι μόνο στο τρέξιμο. Αν ήξερα εξ αρχής τις δυσκολίες που θα καλούμουν να αντιμετωπίσω θα το σκεφτόμουν σοβαρά να μπω στο τρέξιμο σε επίπεδο πρωταθλητισμού.

• Άρα στην ερώτηση καλύτερα αθλητής ή αθλούμενος τι απαντάς;

Θα έλεγα αθλούμενος γιατί απολαμβάνεις χωρίς πίεση το τρέξιμο, με φίλους ή μόνος. Δε σε νοιάζει να χάσεις λίγο χρόνο σ' έναν αγώνα, να σταματήσεις για ένα διάλειμμα, για λίγο νερό. Εμένα με νοιάζει ακόμα κι αν θα σταματήσω για μια γουλιά νερό. Οπότε αν ξεκινούσα απ' την αρχή θα προτιμούσα να είμαι αθλούμενος και όχι αθλητής. Γιατί πλέον, όπως είπα και προηγουμένως, μου βγαίνει ένας αρνητισμός σε κάθε αγώνα και τον αντιμετωπίζω σαν τον τελευταίο για να μπορέσω να αντεπεξέλθω και δεν έχω πρόβλημα να το πω. Άλλωστε είμαστε ερασιτέχνες. Επαγγελματίας είναι βαριά κουβέντα.

*Ευχαριστώ τον Χρήστο Δαγέλη και την Ντόρα Χατζηχαραλάμπους για την βοήθεια στη διεξαγωγή της συνέντευξης.