Τέτοιες μέρες μία συζήτηση που εξοργίζει κάθε νοήμονα άνθρωπο, έχει να κάνει με το αν υπήρξαν νεκροί στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ειδικά όταν πέφτει το επιχείρημα «βίντεο έχεις;», τότε σταματάς να σκέφτεσαι λογικά. Επειδή το 1973 δεν είχαμε βίντεο, δεν πέθαινε κόσμος.Απάντηση σε αυτή την παράλογη συζήτηση βρήκα σε ένα άρθρο του Μάνου Δούκα, το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ (περιέχει αναλυτικό κείμενο και από εκεί αντλήθηκαν και τα πρωτοσέλιδα).

Ό,τι ακολουθεί είναι μία προσπάθεια δικής μου συμπύκνωσης και σκέψεων, κατ’ επέκταση οποιαδήποτε παράλειψη βαραίνει τον γράφοντα. Είναι μία υποχρέωση όμως στο πρόσωπο του, καθώς όπως μου είχε πει «Την βλακεία ή δεν θα τη παλέψεις ή θα την αντιμετωπίζεις συνεχώς. Ή θα είσαι με τον Γκάντι ή με τον Μπρεχτ. Εγώ προτιμάω τον Μπρεχτ.»

Η αλήθεια είναι ότι από τις πρώτες μέρες η ίδια η Χούντα ανακοίνωσε την ύπαρξη νεκρών, ενώ αργότερα (στις 19/11/1973) ο υφυπουργός Σπύρος Ζουρνατζής μαζί με τον ιατροδικαστή Καψάσκη ανακοίνωσαν ότι οι νεκροί ανέρχονται στους 11 και οι τραυματίες στους 138.

Χαρακτηριστικά οι εφημερίδες στα πρωτοσέλιδα τους ανέφεραν ότι πολίτες έχασαν την ζωή τους στα επεισόδια, ωστόσο διέφερε ο αριθμός που ανακοίνωνε η κάθε εφημερίδα. Και φυσικά να σημειωθεί ότι οι εφημερίδες λειτουργούσαν σε καθεστώς λογοκρισίας, κατ’ επέκταση έγραφαν ότι επέτρεπε η δικτατορία. Αργότερα με το πέρασμα του χρόνου και με το πόρισμα Τσεβά ο κατάλογος συμπληρώθηκε πιο λεπτομερώς.