Σε τούτες τις εκλογές έχουμε ενημερωθεί με πάρα πολλούς τρόπους για τα προγράμματα και τις εξαγγελίες των κομμάτων. Τόσο που πρέπει να πούμε ότι χρειάζονται «λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά» κατά το τραγούδι. Το διαφορετικό και σημαντικό είναι η εφαρμογή της απλής αναλογικής, ζητούμενο χρόνων και χρόνων.

Κάνοντας αναδρομή σε παλιές εκλογές, αμέσως μετά τον εμφύλιο (Μάρτιος 1950), η Αριστερά στη Λέσβο, με το ψηφοδέλτιο Δημοκρατική Παράταξη έρχεται πρώτη με 21,83% και εκλέγει δύο βουλευτές, τον δημοσιογράφο Θείελπι Λευκία και τον γνωστό συγγραφέα Ασημάκη Πανσέληνο. Στις ίδιες εκλογές το Κόμμα των Χιτών πήρε 9,83%. Τον Σεπτέμβριο του 1951 η ΕΔΑ με 26,46% έρχεται δεύτερη και εκλέγει τον Ηλία Ηλιού, όμως επειδή ήταν εξόριστος τη θέση του πήρε ο Γιώργος Σίμος. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1952 η Αριστερά παίρνει 38,79% αλλά λόγω πλειοψηφικού συστήματος δεν εκλέγει βουλευτή.

Ιδιαίτερη περίπτωση είναι οι εκλογές που έγιναν τον Φεβρουάριο του 1956. Η Αριστερά και το Κέντρο συνασπίζονται στη Δημοκρατική Ένωση, παίρνουν 62,56% και εκλέγουν 5 βουλευτές μεταξύ των οποίων οι Ηλίας Ηλιού και Παναγιώτης Γλιγλής. Στις επόμενες εκλογές τον Μάιο του 1958 η ΕΔΑ (όταν έγινε αξιωματική αντιπολίτευση) παίρνει 42,15% και εκλέγει 3 βουλευτές, τους Ηλιού, Γλιγλή και Μίμη Γαληνό. Τα ψηφοδέλτια ήταν αριστερά, δημοκρατικά, προοδευτικά. Το ίδιο κι οι υποψήφιοι, ήταν άνθρωποι της προσφοράς, δημοκράτες, αριστεροί ανένταχτοι. Κατάλαβαν από νωρίς στο νησί ότι με τη συνεργασία κομμουνιστών, σοσιαλιστών, αριστερών, δημοκρατών πολιτών μπορεί να πετύχουν καλύτερο αποτέλεσμα.

Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ο Απόστολος Αποστόλου, ο δάσκαλος, δεν εκλέχτηκε δήμαρχος, πέντε τετραετίες, μόνο με τις ψήφους των κομμουνιστών. Συνεργάστηκαν κομμουνιστές, αριστεροί, σοσιαλιστές και δημοκράτες προοδευτικοί πολίτες. Κι όπως γράφει στα απομνημονεύματά του, στις εκλογές του 1978 «οι δημοκρατικές δυνάμεις κατεβαίνουν ενωμένες, με υποψήφιο δήμαρχο τον Αποστόλου».

Τώρα, σε τούτες τις εκλογές, με την απλή αναλογική στο κάθε κόμμα θα αποδοθούν οι έδρες που αντιστοιχούν στο εκλογικό ποσοστό του. Δεν θα κλαπούν έδρες από τα μικρότερα κόμματα κι ούτε θα λάβει μπόνους 40 – 50 εδρών το πρώτο κόμμα. Όμως υπάρχει το μετά, τι θα κάνουν τα κόμματα, τα ονομαζόμενα αριστερά, κομμουνιστικά, προοδευτικά. Εκτός από τον θεμιτό στόχο αύξησης του ποσοστού του κάθε κόμματος και της εκπροσώπησής του στη Βουλή υπάρχει το διακύβευμα του σχηματισμού προοδευτικής κυβέρνησης. Υπάρχουν κοινά πολιτικά σημεία σύγκλισης, μπορούν να συντεθούν ιδέες και προγράμματα, παράλληλα με τις διαφορές. Συνεργασία για να πραγματοποιηθούν όσο το δυνατό περισσότερα, απ' αυτά που λένε στα προγράμματά τους. Γιατί όπως λέει ο ποιητής: Αν μισούνται ανάμεσό τους,/δεν τους πρέπει ελευθεριά. Να τα βρείτε! Ειδάλλως η Ιστορία θα μας αφήσει τη σκόνη της.