Ανοίγω ξανά, μεγαλώνω την εικόνα στον υπολογιστή. Δεν έκανα λάθος, στα εγκαίνια του υποψήφιου – δημάρχου ή περιφερειάρχη δεν έχει σημασία – έκαναν αγιασμό, συμμετείχαν τέσσερις παπάδες! Τι να πεις και τι να πρωτοσχολιάσεις;

Άντε για να δείξεις την καλή σχέση σου με τα θεία, την εκκλησία, τη θρησκεία να καλέσεις έναν παπά για να αγιάσει το εκλογικό σου κέντρο. Αλλά τέσσερις; Τι θα σου προσφέρουν παραπάνω; Αλλά κι οι ίδιοι, οι ιερωμένοι, δεν σκέφτονται τι κάνουν, πώς εμπλέκουν τα εγκόσμια με τα υπερκόσμια και μάλιστα με τα θεία. Τώρα σώθηκες, μου λέει ο φίλος μου ο Βαγγέλης, αν ήταν ορθολογιστές θα έπρατταν αλλιώς.

Σε άλλα εγκαίνια παραβρέθηκαν δύο ή τρεις ιερωμένοι.

Το ερώτημα είναι ποιος θα πάει καλύτερα στις επερχόμενες εκλογές. Και προχωρώντας τη – βέβηλη – σκέψη μου, ποιον θα βοηθήσει, ποιον θα πριμοδοτήσει ο καλός θεούλης, από τους υποψήφιους του ίδιου πολιτικού και κομματικού χώρου. Κι αν σε κάποια εγκαίνια παραβρεθεί κι ένας δεσπότης, ο υποψήφιος αυτός κι η παράταξή του θα πάνε καλύτερα; ''Μη με κολάζεις ανιψιέ'', έλεγε, όταν τη ρωτούσα, σε τέτοιες περιπτώσεις η θεια – Μαρία.

Κάποτε, πριν τριάντα πέντε χρόνια περίπου, ένας υποψήφιος πρόεδρος σε μια μικρή κοινότητα του νησιού μας μου είπε: ''για να βγω εύκολα πρόεδρος βάζω στο ψηφοδέλτιο ένα – δυο δεξιούς μαζί με κάποιον κουκουέ, που έχουν μεγάλα σόγια κι έτσι με ψηφίζουν απ' όλα τα κόμματα''.

Σε τούτες τις εκλογές έχει διαπιστωθεί μια πέρα του συνηθισμένου μετατόπιση υποψηφίων και ένταξη τους σε παρατάξεις και ψηφοδέλτια. Αναρωτιέσαι, για ποιους λόγους έγιναν αυτές οι ''μεταγραφές''. Μάλλον, μόνο, μία απάντηση υπάρχει.

Γιατί νομίζουν, υπολογίζουν ότι αυτή η παράταξη θα πλειοψηφήσει, έτσι θα λάβουν κάποια θέση αντιπεριφερειάρχη, αντιδημάρχου ή κάτι ανάλογο. Ο αντίλογός τους υποστηρίζει ότι όπως πάντα θέλουν το καλό της πόλης, του νησιού και δεν κοιτάζουν κόμματα και παρατάξεις.

Παλιά, πριν ενενήντα χρόνια περίπου επιχειρήθηκε, στη Λέσβο, η ένταξη κάποιων πολιτευτών στο κόμμα των Φιλελευθέρων. Αυτό θεωρήθηκε παράλογο.

Και μια που το νησί παράγει διαχρονικά εξαιρετικά λάδια, ένας τοπικός δημοσιογράφος μετέφερε σε κείμενό του την ευφυή φράση που άκουσε από γηραιό αγρότη του νησιού: «Δεν ξέρουμε εμείς τέτοια πράματα. Δεν μας αρέσουν τα μπερδέματα. ''Ανάμιξις σπορελαίων με το ελαιόλαδο απαγορεύεται''».

Τώρα, σε τούτες τις εκλογές δεν ενώθηκαν μόνο έλαια και σπορέλαια, αλλά παλιόλαδα, βαμβακέλαιο, καλαμποκέλαιο, ακόμα και ορυκτέλαια. Τι να πούμε, τι να περιμένουμε στην εποχή μας; Μόνο τον ονομαζόμενο κυρίαρχο λαό να θυμηθεί τη δύναμή του. Αλλιώς βοήθειά μας!