Στη μικρή μας πόλη υπάρχει και λειτουργεί ο Ναυτικός Όμιλος Μυτιλήνης από το 1932. Σ' αυτόν είναι αθλήτρια κωπηλασίας η Μιλένα Κοντού, η χάλκινη Ολυμπιονίκης, με τη συναθλήτριά της Ζωή Φίτσιου, στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών. Ιδρυτικό μέλος και θεμελιωτής του ομίλου και της κολύμβησης στο νησί ήταν ο πρωταθλητής κολύμβησης Βασίλης Μαλίδης, μαζί με τους Κλεάνθη Παλαιολόγο και Δημήτρη Νακέλλη. Κάποτε η ομάδα υδατοσφαίρισης του ΝΟΜ αγωνιζόταν στην Α΄ και στη Β΄ εθνική κατηγορία.

Πέρα από τις προπονήσεις στη θάλασσα υπήρχε και το κολυμβητήριο για προπόνηση των αθλητών και εκμάθηση κολύμβησης των παιδιών και των νέων. Από κει πέρασαν τα παιδιά μας για μικρό ή μεγάλο διάστημα. Αθλήθηκαν έμαθαν κολύμπι, πήγαν από τη μικρή στη μεγάλη πισίνα. Κι ένα πρωί, γύρω στο 2012 σταμάτησε η λειτουργία του, καθότι το κτίριό του κρίθηκε ανεπαρκές στατικά. Στέκει, εκεί στο μέσο του λιμανιού, άψυχο, θλιβερό κουφάρι. Ούτε γκρεμίζεται, ούτε επισκευάζεται. Έτσι μας θυμίζει την ανεπάρκεια των κάθε λογής παραγόντων, τοπικών και κεντρικών, αυτών που ασχολούνται με τα λεγόμενα κοινά. Ξεκίνησε, βέβαια, πριν 5 χρόνια η κατασκευή νέου· αρκετά χιλιόμετρα εκτός πόλης και ανοιχτό. Μετά τα χωματουργικά έργα κι ένα τοιχίο σταμάτησαν τα έργα. Το έργο επανεντάχτηκε, ο δε εργολάβος αποζημιώθηκε και πάει.

Ζούμε σε μια χώρα με πάρα πολλά νησιά, σχεδόν από παντού βρέχεται από θάλασσα. Αυτό σημαίνει ότι έπρεπε να σαρώνουμε σε αθλήματα του υγρού στίβου. Οι όμιλοι κι οι σύλλογοι αυτών των αθλημάτων να κατακλύζονται από αθλητές. Για τη λειτουργία τους να υποστηρίζονται ποικιλότροπα· πρώτα η Πολιτεία, συνεπικουρούμενη από την Αυτοδιοίκηση να παρέχουν απλόχερα την υποστήριξή τους στους συλλόγους, αθλητές/αθλήτριες. Κι όχι οι σύλλογοι κι γονείς των αθλητών/τριών να αναζητούν ιδιώτες υποστηρικτές και χορηγούς.

Μέχρι τις αρχές καλοκαιριού ο ΝΟΜ αναζητούσε τρόπο ώστε να αποκτήσει ένα σύγχρονο σκάφος και εργομετρικά όργανα για την προπόνηση των αθλητών – μεταξύ τους κι η Μιλένα Κοντού. Τότε σε συνέντευξη τύπου τα μέλη του Συμβουλίου είπαν μεταξύ των άλλων: «Ζητάμε το αυτονόητο, όχι ως πρόσωπα, αλλά ως θεσμός του Ναυτικού Ομίλου Μυτιλήνης» και συμπλήρωσαν “Όποιος θέλει φωτογραφήσεις, ξέρει πού θα μας βρει. Θα σταματήσουμε να πηγαίνουμε από γραφείο σε γραφείο”. Τώρα πιστεύουμε θα σπεύσουν πολλοί να συμβάλλουν και να... φωτογραφηθούν!
Οι αθλητές/τριες, αλλά κι οι αθλητές του πνεύματος, διάγουν μονήρη βίο, σχεδόν ασκητικό. Στερούνται, περιορίζονται, δίνουν τον εαυτό τους, την εφηβεία και τη νιότη τους στις προσπάθειες στον αγώνα. Κάποιοι διακρίνονται, αλλά όλοι συμμετέχουν στο ευ.

Αγαπητή Μιλένα Εύγε! Και καλή συνέχεια.