Παρασκευή πρωί, 23 του μήνα και ανοίγω τον '' κεφάλα '' μου για την πρωινή ενημέρωση.

Πάνω - πάνω, πρώτη είδηση στις κυριότερες ειδήσεις του Google το ναυάγιο στη Σικελία. Υπ' όψη, πέμπτη μέρα από τη βύθιση του σκάφους. Πέντε μέρες συνεχώς, πρώτη είδηση το πως, το γιατί, το ποιοι, το σκάφος, ο καιρός, ο '' υδροσίφουνας '' και ο υδροστρόβιλος και ότι άλλο σχετικό η και μη σχετικό.

Βλέπετε οι επιβάτες δεν ήταν όποιοι - όποιοι. Ήταν επιχειρηματίες ιδιαίτερα γνωστοί και επιτυχημένοι - ο ιδιοκτήτης μόλις γιόρταζε την αθώωσή του για απάτη αρκετών δισεκατομμυρίων δολαρίων - ο επονομαζόμενος και Μπιλ Γκέιτς της Αγγλίας, ο άλλος ήταν ο πρόεδρος της Morgan Stanley International, μετά των συζύγων και θυγατέρων, με τους δικηγόρους και τους φίλους τους, με τον σεφ του σκάφους βεβαίως, κλπ.

Τα δημοσιεύματα περιελάμβαναν πλήρη αναφορά για τους παραπάνω, με φωτογραφίες, βιογραφικά, μέχρι και ψυχογράφημά τους.Όσον αφορά στο σκάφος, λεπτομερής περιγραφή. Μήκος, πλάτος, ύψος καταρτιού, μέγεθος καρίνας, χωρητικότητα σε επιβάτες, κόστος, - 35 εκατομμύρια παρακαλώ - κλπ, κλπ.
Για τις καιρικές συνθήκες ,δε, κάτω από τις οποίες βυθίστηκε το '' Bayesian '' - έτσι έλεγαν το σκάφος - , σεμινάριο σκέτο.Κι όλα αυτά όχι από μία η δύο εφημερίδες , κανάλι η site. Όλα τα '' έγκυρα και έγκριτα '' ΜΜΕ στο χορό. Από την ΕΡΤ ''μας'', μέχρι και το τελευταίο ειδησεογραφικό site.

Βλέποντας όμως στο χάρτη που έγινε το ''κακό'', έκανα το ποντίκι λίγο παρακάτω, μεγάλωσα την εικόνα και φάνηκαν, κοντά στη Σικελία, άλλα δυο - τρία νησιά: η Μάλτα, η Λαμπεντούζα, η Λαμπιόνε και η Λινόζα. Μεγαλώνοντας, δε, την εικόνα ακόμα πιο πολύ φάνηκε όλο το '' πέρασμα '' μεταξύ Τυνησίας και Λιβύης από τη μια και Σικελίας - Ιταλίας από την άλλη. Και λίγο πιο ανατολικά φάνηκε η Ελλάδα, ξέρετε με την Πύλο, τα άλλα παράλια της Πελοποννήσου, η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα και βέβαια, εδώ τα μέρη μας, τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου.

Φάνηκε, δηλαδή, όλος ο υγρός τάφος της Μεσογείου. Ο υγρός τάφος που, σύμφωνα με τον ΟΗΕ , μέχρι το 2023 έχει πνίξει πάνω από 23500 ανθρώπους.
Ούτε ένας, ούτε δυο, ούτε εφτά αλλά 23500 άνθρωποι, με μανάδες, πατεράδες, γυναίκες, άντρες, παιδιά, και με όνειρα για ζωή.

Ποιοι ήταν, πως τους έλεγαν, από που ερχότανε και που πηγαίνανε; Σιγά μη μάθουμε ή και σιγά μη μας πούνε...
Πεντακόσιοι ή εξακόσιοι ή και εφτακόσιοι άνθρωποι πνίγηκαν - ή μήπως τους '' έπνιξαν '' ; - στη Πύλο, και αν δεν ήταν κάποιοι αλληλέγγυοι ή κάποιες ΜΚΟ μπορεί και να μη μαθαίναμε τίποτα ποτέ.
Βέβαια για τα '' σκάφη '' και τις αιτίες που πνίγηκαν οι χιλιάδες αυτοί άνθρωποι στο στενό μεταξύ Β Αφρικής και Ιταλίας, στο '' πέρασμα του θανάτου '', δεν χρειαζότανε να μας πούνε. Τα ξέραμε από πιο μπροστά. Τα ''σκάφη '' ήτανε κάποια πλεούμενα υπολείμματα πάλαι ποτέ καϊκιών, και οι αιτίες ο πόλεμος, ο θάνατος, η ανέχεια, η φτώχεια, η καταλήστευση του πλούτου της χώρας τους, η έλλειψη οποιασδήποτε ελπίδας για ζωή από τη μια μεριά, και από την άλλη η ανάγκη για επιβίωση και η λαχτάρα για ζωή.

Αν μαθαίναμε κάτι γι' αυτούς, οπόταν το μαθαίναμε, ήταν μια ειδησούλα στα ψιλά, ένα '' σεμνό '' μονόστηλο που λέγανε κάποτε, που αντί για ανθρώπους είχαν αριθμούς. Τόσοι πνίγηκαν, τόσοι αγνοούνται, τόσοι διασώθηκαν
Προς επιβεβαίωση των παραπάνω, όποιος θέλει ας κάνει μια βόλτα στον Άγιο Παντελεήμονα ή στο Κάτω Τρίτος. Θα δει κάτι σκεπασμένους λάκκους και από πάνω ένα κομμάτι ξύλου ή μάρμαρου ή ότι βρισκάμενο τέλος πάντων, που επάνω γράφει '' ΑΓΝΩΣΤΟΣ'' και μια ημερομηνία.
Κι' αυτό για τους τυχερούς...